V AGa 541/18 2020-02-06 01:00:00.0 CET 2020-05-25 19:10:06.0 CEST 15150000 2503 SENTENCE, REASON Grzegorz Stojek Grzegorz Stojek Irena Piotrowska Zofia Kołaczyk Potrącenie Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 233; art. 233 § 1; art. 385; art. 386; art. 386 § 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 353(1); art. 471; art. 476; art. 476 § 2; art. 483; art. 484; art. 484 § 1; art. 498; art. 498 § 1; art. 499; art. 535) art. 353 ^1^kc, art. 498 kc Diana Pantuchowicz Podkreślić należy, iż potrącenie uregulowane kodeksowo (art. 498 i nast. k.c.) nie jest jedyną formą rozliczeń pomiędzy podmiotami posiadającymi względem siebie wzajemne wierzytelności. Przepisy kodeksu cywilnego w tym przedmiocie nie mają charakteru norm ius cogens, zatem kwestię potrącenia strony mogą regulować w drodze umowy dowolnie w granicach art. 353 ze znaczkiem 1 k.c. Tylko w przypadku potrącenia opartego na regulacji ustawowej niezbędne jest zaistnienie przesłanek wskazanych w art. 498 § 1 k.c., jak i złożenie przez zainteresowaną osobę oświadczenia o potrąceniu, o którym mowa w art. 499 k.c. Od potrącenia ustawowego odróżnić należy tzw. potrącenie umowne określane też mianem kompensaty, będące wynikiem umowy zawartej w granicach swobody kontraktowania, a które nie jest uwarunkowane szczególnymi wymaganiami art. 498 k.c. To strony ustalają względem siebie zasady dokonywania potrącenia wzajemnych wierzytelności czy to istniejących czy przyszłych umową nieregulowaną przepisami ustawy, której celem jest modyfikacja sposobu wykonania istniejącego zobowiązania (art. 353 ze znaczkiem 1 k.c.). Agnieszka Jasińska-Łuszczkiewicz Monika Czaja 2020-05-25 19:10:06.0 CEST 2020-05-25 16:56:57.0 CEST