<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000002021_IV_U_001371_2018_Uz_2019-04-12_003">
   <signature>IV U 1371/18</signature>
   <date>2019-04-12 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-06-04 19:13:45.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Marek Przysucha</chairman>
   <judges>
      <judge>Marek Przysucha</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Konstytucja RP</themePhrase>
      <themePhrase>Zasiłek chorobowy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 10; art. 10 ust. 2; art. 175; art. 175 ust. 1; art. 178; art. 178 ust. 1; art. 188; art. 2; art. 22; art. 7; art. 8; art. 87; art. 87 ust. 1; art. 9; art. 91)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477(14); art. 477(14) § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 1; art. 5; art. 58; art. 83)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - art. 18; art. 18 ust. 1; art. 20; art. 20 ust. 1; art. 83; art. 83 ust. 1; art. 83 ust. 1 pkt. 3; art. 84; art. 84 ust. 1; art. 84 ust. 8 c; art. 85; art. 85 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 10; art. 10 § 2; art. 18; art. 22; art. 300; art. 78; art. 78 § 1; art. 8; art. 92)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.2, art. 87, art. 22 Konstytucji w zw. z art. 8 Konstytucji</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sądowy Małgorzata Kłosowicz</recorder>
   <thesis>Kwestia badania motywów zatrudnienia pracownika, jego kwalifikacji, ustalenia wysokości wynagrodzenia nie może być przedmiotem badania ZUS i sądów bez naruszenia art. 22 Konstytucji. Artykuł ten gwarantuje swobodę prowadzenia działalności gospodarczej oraz wymaga jej ograniczeń tylko w formie ustawy.
Akceptacja praktyk ZUS weryfikacji wynagrodzeń pracowników oznacza stworzenie pozaustawowych ograniczników działalności gospodarczej. Wówczas to organ swobodnie i nie na podstawie ustawy definiuje jaka powinna być właściwa wysokość wynagrodzenia pracownika objęta gwarancjami ubezpieczenia. 
Z kolei ocena skuteczności umowy o pracę poprzez zasady dekodowane z prawa cywilnego, prawa pracy czy z systemu prawa tworzy stan bezkrytycznie dowolności w stosowaniu prawa. Nie istnieje przewidywalne prawo i decyzja sędziowska w tej materii. Oto sądy, które bezwzględnie zakazują stosowania zasad współżycia społecznego, aby przyznać ubezpieczonemu prawo do emerytury gdy brakuje mu 1 dnia do stażu pracy w sytuacji rzeczywistych lub wyobrażalnych zagrożeń budżetu Państwa (ZUS) są zdolne do zmiany zakresu stosowania Kodeksu Cywilnego (KC) i kodeksu Pracy (KP) czy też wprost kreowania z zasad systemu kompetencji ZUS.
Zamiast- jeśli istniałaby taka potrzeba- znowelizować prawo ustawodawcy – judykatura nie rozumiejąc swojej roli wynikającej z Konstytucji i praw – zasad podstawowych Unii Europejskiej – jako obrońcy tychże zasad- kreuje uprawnienia dla ZUS tworząc nieprzewidywalne prawo. Takie prawo nie spełnia jednak żadnego standardu normatywnego reguły. 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Oliwia Rajewska</reviser>
   <publisher>Oliwia Rajewska</publisher>
   <dateOfPublication>2019-06-04 19:13:45.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-12-23 19:39:16.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>