<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000002021_IV_U_001800_2017_Uz_2018-08-21_003">
   <signature>IV U 1800/17</signature>
   <date>2018-08-21 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-11-19 17:51:01.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>2021</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Marek Przysucha</chairman>
   <judges>
      <judge>Marek Przysucha</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Konstytucja RP</themePhrase>
      <themePhrase>Zasiłek chorobowy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 10; art. 10 ust. 2; art. 175; art. 175 ust. 1; art. 178; art. 178 ust. 1; art. 188; art. 190; art. 190 ust. 1; art. 2; art. 22; art. 7; art. 8; art. 87; art. 87 ust. 1; art. 9; art. 91)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 477(14); art. 477(14) § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (Dz. U. z 1999 r. Nr 60, poz. 636 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 1; art. 5; art. 58; art. 6; art. 8; art. 8 k; art. 83; art. 83 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 - art. 11; art. 11 ust. 1; art. 12; art. 12 ust. 1; art. 13; art. 13 pkt. 1; art. 38; art. 38 ust. 1; art. 38 ust. 2; art. 41; art. 41 ust. 7 b; art. 41 ust. 7 b pkt. 1; art. 6; art. 6 ust. 1; art. 6 ust. 1 pkt. 1; art. 68; art. 68 ust. 1; art. 68 ust. 1 pkt. 1; art. 68 ust. 1 pkt. 1 lit. a; art. 8; art. 8 ust. 1; art. 83; art. 83 ust. 1; art. 83 ust. 1 pkt. 1; art. 84; art. 84 ust. 1; art. 84 ust. 8 c; art. 85; art. 85 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 22; art. 300; art. 300 ust. 94; art. 8)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 22 Konstytucji w zw. z art. 8 Konstytucji</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sądowy Małgorzata Kłosowicz</recorder>
   <thesis>A. Zgodnie z art.22 Konstytucji pracodawca ma prawo kształtowania treści umowy, gdyż jako podmiot prywatny nie jest objęty ograniczeniami ustawy „kominowej”. Nie ma ustawowych unormowań, które uprawniałyby organy  ZUS do swobodnego  określenia wysokości wynagrodzenia stron umowy o pracę wbrew woli stron według nieznanych im kryteriów. Jedyna regulacja ustawowa zawarta w art.10 § 2 Kodeksu  Pracy dotyczy gwarancji  minimalnego wynagrodzenia pracownika.	
 B. Akceptacja praktyk ZUS weryfikacji wynagrodzeń pracowników oznacza stworzenie pozaustawowych ograniczników działalności  gospodarczej. Wówczas to  ZUS swobodnie  i nie  na podstawie ustawy definiuje jaka powinna być właściwa wysokość wynagrodzenia pracownika objęta gwarancjami ubezpieczenia. W takim znaczeniu naruszony jest art. 22 Konstytucji. Naruszony jest także standard unijnej zasady rządów prawa,  gdyż prawo staje się nieprzewidywalne  a same decyzje są z reguły retrospektywne.   
       
C. Prawo  ubezpieczeń społecznych nie przewiduje także instytucji nadużycia prawa publicznego przez podmioty   umów cywilnych. Taka konstrukcja prawna  nie może wynikać  z sądowej kreacji uprawnień ze sfery prawa prywatnego  do sfery  prawa publicznego  poprzez przeniesienie  cywilistycznych wad oświadczeń woli do prawa publicznego. Na poziomie ustawy sprzeciwia się temu zakres art.1 Kodeksu Cywilnego (KC).  Na poziomie Konstytucji art.87 i art.10 . Z kolei w optyce praw –zasad podstawowych UE kreacja uprawnień  stanowi jawną obrazę   unijnych zasad: rządów prawa,  legalizmu i dobrej administracji. 
       Sądowa  kreacja uprawnień  ZUS  zmienia zakres art.1 Kodeksu Cywilnego (KC) a w świetle orzecznictwa SN   ujawnia  jego niespójność.
       Paradoksalnie gdy ZUS broni Skarbu Państwa można z woli SN wady kreować z Kodeksu Cywilnego  oraz odwoływać się do zasad współżycia i poczucia sprawiedliwości aby zmienić  jednoznaczną normę prawa publicznego. Gdy trzeba chronić obywatela przed bezprawiem organu państwa  już tego nie wolno czynić.
        Podobnie norma art.78§1 Kodeksu Pracy, która nie ma charakteru prawa podmiotowego w sferze tego prawa a dla pracownika  jest tylko deklaracją,  w sferze prawa ubezpieczeń z woli ZUS i sądów (SN ) uzyskuje wymiar wzorca kontroli ale tylko  dla organu państwa.
         Gdyby pracownik przed sądem pracy domagał się podwyżki  wynagrodzenia z powołaniem się na w/w normę, to sądy odpowiedzą, iż art.78 §1 KP jest  tylko deklaracją  nie dającą  mu  prawa podmiotowego do weryfikacji wynagrodzenia. Sąd nie badałby, tak jak ZUS jego kwalifikacji i zakresu obowiązków czy motywów podjęcia pracy. Gdy ZUS  w decyzji zakwestionuje wysokość wynagrodzenia umownego, to  odwołuje się do art.78§1KP jako wzorca kontroli in concreto umowy mimo jego otwartości i obowiązywania zasady semiimperatywności w prawie pracy (art.18 KP).    Jest to zatem nierówne   i antyobywatelskie stosowanie prawa. 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Barbara �owicka</reviser>
   <publisher>Barbara �owicka</publisher>
   <dateOfPublication>2019-11-19 17:51:01.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2022-01-29 08:15:43.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>