<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000149_2017_Uz_2017-06-02_001">
   <signature>VII Ka 149/17</signature>
   <date>2017-03-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-06-09 03:49:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Danuta Józefowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Danuta Józefowska</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Wykroczenie przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 10 października 2001 r. w sprawie wysokości zryczałtowanych wydatków postępowania oraz wysokości opłaty za wniesienie wniosku o wznowienie postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001 r. Nr 118, poz. 1269 - § 1; § 1 pkt. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 21; art. 21 ust. 2; art. 3; art. 3 ust. 1; art. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 - art. 22; art. 22 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 617; art. 636; art. 636 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 - art. 109; art. 109 § 2; art. 118; art. 118 § 1; art. 118 § 4; art. 119)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.109 § 2 kpw w zw. z art. 437 §1 kpk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sądowy Renata Kozieł</recorder>
   <thesis>W opozycji do tezy apelacji, że żaden z przepisów nie zobowiązuje kierowcy zamierzającego zmienić kierunek jazdy w lewo do upewnienia się, czy nie jest wyprzedzany, wskazać należy na tezy orzeczeń Sądu Najwyższego, których wymowę Sąd odwoławczy 
w pełni podziela. Jak wskazał SN w postanowieniu z dnia 12 sierpnia 2009 r., V KK 34/09, LEX nr 517097: „Warunkiem sprostania obowiązkowi szczególnej ostrożności, nałożonemu na uczestnika ruchu drogowego w sytuacjach wskazanych w ustawie, jest nieustająca obserwacja sytuacji na drodze, umożliwiająca percepcję wszystkich zmian i odpowiednie dostosowanie się do nich. Odbiega od takiego modelu zachowania wykonywanie manewru skrętu w lewo, bez upewnienia się, czy nie spowoduje on zajechania drogi także pojazdowi jadącemu z tyłu. Zaniechanie takiego upewnienia się o braku zagrożenia przy wykonywaniu skrętu w lewo oznacza niezachowanie szczególnej ostrożności, jako warunku prawidłowego wykonania manewru zmiany kierunku jazdy, określonego w art. 22 ust. 1 prawa o ruchu drogowym, a tym samym naruszenie zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym.&quot; Podobnie SN w wyroku z dnia 8 marca 2006 r., IV KK 416/05, LEX nr 189598: „Na kierowcy zamierzającym wykonać manewr zmiany kierunku jazdy w lewo ciąży bowiem nie tylko obowiązek zawczasu i wyraźnego zasygnalizowania tego manewru oraz baczenia, aby nie spowodował on zajechania drogi pojazdowi jadącemu z kierunku przeciwnego, ale także w zależności od okoliczności, wynikający z zasady szczególnej ostrożności (art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, tekst jedn.: Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.), obowiązek upewnienia się, przez spojrzenie w lusterko wsteczne lub boczne, czy znajdujący się za nim pojazd nie uniemożliwia bezpiecznego wykonania tego manewru.&quot;
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Pa�ubicka</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2017-06-09 03:49:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-06-08 14:03:33.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>