<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000503_2017_Uz_2018-02-15_001">
   <signature>VII Ka 503/17</signature>
   <date>2017-10-05 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2018-03-14 21:10:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Rafał Olszewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Beata Jarosz</judge>
      <judge>Iwona Kowalczyk</judge>
      <judge>Rafał Olszewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Nadużycie funkcji</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 - art. 3; art. 3 pkt. 7; art. 30; art. 30 ust. 5; art. 31; art. 31 ust. 1; art. 31 ust. 1 a; art. 31 ust. 5; art. 48; art. 49 b; art. 50; art. 50 ust. 1; art. 50 ust. 1 pkt. 1; art. 50 ust. 1 pkt. 2; art. 90)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 2; art. 2 ust. 1; art. 2 ust. 1 pkt. 2; art. 3; art. 3 ust. 2; art. 7; art. 8)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1960 r. Nr 30, poz. 168 - art. 113; art. 113 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 12; art. 18; art. 18 § 3; art. 19; art. 19 § 1; art. 231; art. 231 § 1; art. 231 § 3; art. 288; art. 288 § 1; art. 30; art. 37 a; art. 4; art. 4 § 1; art. 53; art. 66; art. 66 § 1; art. 66 § 2; art. 67; art. 67 § 1; art. 69; art. 69 § 1; art. 69 § 2; art. 70; art. 70 § 1; art. 70 § 1 pkt. 1; art. 71; art. 71 § 1; art. 72; art. 72 § 2; art. 72 § 2 pkt. 4; art. 9; art. 9 § 2; § 2; § 2 pkt. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 4; art. 410; art. 413; art. 424; art. 424 § 1; art. 424 § 1 pkt. 1; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 3; art. 438 pkt. 4; art. 438 § 1; art. 438 § 1 pkt. 4; art. 439; art. 439 § 1; art. 440; art. 442; art. 442 § 1; art. 442 § 3; art. 443; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 627; art. 633; art. 636; art. 636 § 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.231 § 1 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sądowy Renata Kozieł</recorder>
   <thesis>Nie każde przekroczenie uprawnień lub niedopełnienie obowiązków przez funkcjonariusza publicznego będzie stwarzać podstawy do pociągnięcia go do odpowiedzialności karnej. Warunkiem jest, by sprawca chciał  lub co najmniej godził się na to, iż postępuje wbrew swojemu zakresowi uprawnień lub obowiązków, a nadto, by chciał lub co najmniej godził się na to, że w ten sposób działa na szkodę określonego interesu publicznego lub prywatnego. Należy zatem wykazać świadomość i chęć bądź godzenie się funkcjonariusza zarówno na własne przekroczenie uprawnień, czy niedopełnienie obowiązków, jak i na stwarzanie określonego niebezpieczeństwa. Samo przekroczenie uprawnień, albo niedopełnienie obowiązków nie wyczerpuje jeszcze znamion przestępstwa określonego w art. 231 § 1 kk. Dla jego bytu konieczne jest  także ustalenie „działania na szkodę interesu publicznego lub prywatnego”.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Danuta Kula</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2018-03-14 21:10:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-12-05 04:25:42.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>