<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000630_2016_Uz_2016-09-15_001">
   <signature>VII Ka 630/16</signature>
   <date>2016-08-31 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-09-20 19:15:28.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Rafał Olszewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Rafał Olszewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Obrona Konieczna</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 2; art. 2 ust. 1; art. 2 ust. 1 pkt. 3; art. 2 ust. 1 pkt. 4; art. 2 ust. 2; art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1; art. 29 § 4; art. 29 § 4 ust. 1; art. 29 § 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 115; art. 115 § 10; art. 156; art. 156 § 1; art. 157; art. 157 § 1; art. 158; art. 158 § 1; art. 190; art. 190 § 1; art. 25; art. 25 § 1; art. 25 § 2; art. 25 § 3; art. 31; art. 31 § 1; art. 31 § 2; art. 33; art. 33 § 1; art. 33 § 3; art. 34; art. 34 § 1; art. 34 § 1 a; art. 35; art. 35 § 1; art. 37 a; art. 44; art. 44 § 2; art. 47; art. 47 § 1; art. 53; art. 53 § 1; art. 53 § 2; art. 54; art. 54 § 1; art. 54 § 2; art. 66; art. 66 § 1; art. 66 § 2; art. 67; art. 67 § 1; art. 67 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 170; art. 170 § 1; art. 170 § 1 pkt. 3; art. 201; art. 25; art. 25 § 1; art. 410; art. 424; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 1; art. 438 pkt. 3; art. 439; art. 439 § 1; art. 440; art. 455; art. 624; art. 624 § 1; art. 627; art. 634; art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 49; art. 49 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.25§1 kk,art.25§2kk,art.158§1kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sądowy Joanna Stefańczyk</recorder>
   <thesis> Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że każda z tych osób uczestniczyła w bójce w rozumieniu art. 158 § 1 k.k. W takiej zaś sytuacji możliwość powoływania się na obronę konieczną jako okoliczność wyłączającą bezprawność czynu (art. 25 § 1 k.k.) lub jego karalność (art. 25 § 3 k.k.) kształtuje się nieco inaczej niż w przypadku innych czynów zabronionych. W orzecznictwie sądowym i poglądach doktryny panuje zgoda co do tego, że w przypadku bójki wszyscy jej uczestnicy występują w podwójnej roli – atakujących i jednocześnie broniących się. Tego rodzaju charakter działania sprawców, wynikający z samej istoty analizowanego przestępstwa powoduje, że działaniem w obronie koniecznej w ramach bójki jest jedynie interwencja w celu likwidacji takiego zdarzenia albo obrona osoby niezdolnej do dalszego udziału w bójce bądź odciąganej od udziału w bójce, jak też obrona osoby, która mimo wycofania się z bójki jest nadal atakowana. Nie działa natomiast w obronie koniecznej ten kto włącza się do bójki w celu przyjścia z pomocą jednemu z jej uczestników, bo w ten sposób powiększa tylko krąg bijących się osób, potęgując tym samym niebezpieczeństwo dla życia i zdrowia uczestników zajścia lub znajdujących się w jego pobliżu. Celem takiej interwencji jest bowiem interes konkretnego uczestnika lub uczestników bójki, a nie przywrócenie stanu zgodnego z porządkiem prawnym </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Pa�ubicka</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2016-09-20 19:15:28.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-09-20 14:53:36.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>