<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000676_2017_Uz_2018-02-15_001">
   <signature>VII Ka 676/17</signature>
   <date>2017-10-18 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2018-03-20 21:10:05.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Iwona Kowalczyk</chairman>
   <judges>
      <judge>Iwona Kowalczyk</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przestępstwa karnoskarbowe</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1; art. 29 ust. 2; art. 29 § 17; art. 29 § 17 ust. 2; art. 29 § 17 ust. 2 pkt. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 - art. 86; art. 86 ust. 1; art. 86 ust. 2; art. 86 ust. 2 pkt. 1; art. 86 ust. 2 pkt. 1 lit. a; art. 88; art. 88 ust. 3 a; art. 88 ust. 3 a pkt. 4; art. 88 ust. 3 a pkt. 4 lit. a)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 270; art. 270 § 1; art. 62; art. 62 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 7; art. 4; art. 410; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 § 1; art. 438 § 1 pkt. 4; art. 439; art. 439 § 1; art. 440; art. 624; art. 624 § 1; art. 626; art. 626 § 1; art. 627; art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 - art. 22; art. 22 ust. 1; art. 26; art. 26 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - art. 113; art. 113 § 1; art. 181; art. 181 § 1; art. 181 § 2; art. 181 § 3; art. 181 § 4; art. 23; art. 23 § 1; art. 23 § 3; art. 29; art. 29 pkt. 1; art. 33; art. 33 § 1; art. 56; art. 56 § 1; art. 6; art. 6 § 2; art. 62; art. 62 § 2; art. 7; art. 7 § 1; art. 8; art. 8 § 1; § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.8 §1 kks</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder></recorder>
   <thesis>Stosownie do treści art. 8 § 1 kks   jeżeli ten sam czyn będący przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem  skarbowym wyczerpuje zarazem znamiona przestępstwa lub wykroczenia określonego w przepisach karnych innej ustawy, stosuje się każdy z tych przepisów.  Sąd  Najwyższy w składzie siedmiu sędziów w uchwale z dnia 24 stycznia 2013 r I KZP19/12 zajął stanowisko ,że w  przypadku stosowania konstrukcji tzw idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa w art. 8 § 1 k.k.s., reguły wyłączania wielości ocen mogą służyć do redukcji kwalifikacji prawnej w ramach normatywnej analizy przeprowadzonej odrębnie dla poszczególnych deliktów (skarbowego i powszechnego) objętych tym zbiegiem, natomiast nie mają już zastosowania do obu kwalifikacji prawnych jako całości. Inaczej rzecz ujmując  reguły wyłączania wielości ocen mają zastosowanie jedynie w wypadku zbiegu przepisów ustawy, natomiast nie stosuje się ich w razie idealnego zbiegu czynów zabronionych, o którym mowa w art., 8 § 1 k.k.s. Powyższe w konsekwencji oznacza, że wykluczone jest, aby przepis Kodeksu karnego skarbowego mógł wyprzeć na zasadzie specjalności lub konsumpcji przepis Kodeksu karnego albo odwrotnie.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Pa�ubicka</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2018-03-20 21:10:05.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-08-11 01:39:59.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>