<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000918_2019_Uz_2020-02-28_001">
   <signature>VII Ka 918/19</signature>
   <date>2019-11-25 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2020-04-16 19:10:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Agnieszka Gałkowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Agnieszka Gałkowska</judge>
      <judge>Karol Gondro</judge>
      <judge>Beata Jarosz</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Reformationis in peius</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 17; art. 17 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 11 § 3; art. 12; art. 12 pkt. 2; art. 12 § 1; art. 182; art. 182 § 1; art. 183; art. 199; art. 199 § 2; art. 200; art. 200 § 1; art. 207; art. 207 § 1; art. 207 § 3; art. 41 a; art. 41 a § 2; art. 41 a § 4; art. 63; art. 63 § 1; art. 85; art. 85 § 1; art. 85 § 2; art. 85 § 3; art. 86; art. 86 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 170; art. 170 § 1; art. 170 § 1 pkt. 1; art. 170 § 1 pkt. 2; art. 170 § 1 pkt. 3; art. 170 § 1 pkt. 4; art. 170 § 1 pkt. 5; art. 182; art. 182 § 1; art. 186; art. 191; art. 191 § 2; art. 2; art. 2 § 2; art. 4; art. 410; art. 434; art. 437; art. 437 § 1; art. 437 § 2; art. 443; art. 5; art. 5 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.434 kpk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st.sekr.sądowy Małgorzata Idzikowska-Oleszczyk</recorder>
   <thesis>Ustalenie przez Sąd Okręgowy , że przypisanego mu przestępstwa oskarżony dopuścił się nie od grudnia 2015r. do początku grudnia 2016r. r., lecz od grudnia 2014r. do początku grudnia 2015r.  r., w żadnym stopniu nie zmieniało zatem obrazu zachowania oskarżonego. Nie modyfikowało ani nie dopełniało znamion jego czynu. Nie stanowiło okoliczności obciążającej i nie prowadziło do pominięcia okoliczności, które uprzednio zostały poczytane na korzyć oskarżonego. Z punktu widzenia dyspozycji art. 434 k.p.k. miało zatem charakter obojętny dla sytuacji oskarżonego. Podobne stanowisko w identycznej sprawie dotyczącej uprawnień Sądu do zmiany daty czynu w aspekcie zakazu reformationis in peius (w tym wypadku pośredniego z art. 443 k.p.k., co jednak nie wpływa na wartość orzeczenia w niniejszej sprawie) zajął Sąd Najwyższy w wyroku IVKK 199/17 z dnia 14 lutego 2018r.  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Pa�ubicka</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2020-04-16 19:10:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-04-16 15:10:35.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>