<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Ka_000951_2016_Uz_2017-04-04_001">
   <signature>VII Ka 951/16</signature>
   <date>2016-12-20 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2017-12-04 21:05:27.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Agnieszka Gałkowska</chairman>
   <judges>
      <judge>Agnieszka Gałkowska</judge>
      <judge>Sławomir Brzózka</judge>
      <judge>Iwona Kowalczyk</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przestępstwo przeciwko czci i nietykalności cielesnej</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. - Prawo prasowe (Dz. U. z 1984 r. Nr 5, poz. 24 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 111; art. 111 § 1; art. 212; art. 212 § 1; art. 212 § 2; art. 212 § 3; art. 213; art. 29; art. 59)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 11; art. 175; art. 175 § 1; art. 4; art. 410; art. 413; art. 413 § 2; art. 424; art. 424 § 1; art. 437; art. 437 § 2; art. 5; art. 5 § 1; art. 5 § 2; art. 628; art. 628 pkt. 1; art. 7)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.212 § 2 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Aleksandra Błachowicz - Dróżdż</recorder>
   <thesis>.  Granice dopuszczalnej krytyki są szersze w przypadku osoby pełniącej funkcję publiczną niż w przypadku osoby prywatnej. Za taką potrzebą praktycznego postrzegania występku zniesławienia w sytuacji gdy przedmiotem oceny jest wypowiedź dziennikarza dotycząca funkcjonariusza publicznego przemawia bogate orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka ukształtowane na gruncie art. 10 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (por. m.in. wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 23 października 2012 r., 19127/06; wyrok Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z dnia 26 czerwca 2012 r., 12484/05).
W drugim z w.w. orzeczeń ETPCz wskazał, że wolność wypowiedzi, chroniona w art. 10 ust. 1 Konwencji, stanowi jeden z podstawowych fundamentów społeczeństwa demokratycznego i jeden z podstawowych warunków jego postępu i samorealizacji jednostki. Z zastrzeżeniem ustępu drugiego [art. 10 Konwencji] wolność wypowiedzi znajduje zastosowanie nie tylko do &quot;informacji&quot; i &quot;poglądów&quot;, które są dobrze przyjmowane lub postrzegane jako nieszkodliwe lub obojętne, lecz także do tych wypowiedzi, które są obraźliwe, szokują lub przeszkadzają. Takie są wymogi pluralizmu, tolerancji i otwartości, bez których nie ma &quot;społeczeństwa demokratycznego&quot;. 
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Danuta Kula</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2017-12-04 21:05:27.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-27 13:35:14.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>