VII Ko 36/19 2019-04-24 02:00:00.0 CEST 2019-05-28 19:08:55.0 CEST 15151000 3506 DECISION, REASON Beata Jarosz Beata Jarosz Właściwość sądu Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 45; art. 45 ust. 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 18; art. 18 § 3; art. 271; art. 271 § 3) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 31; art. 36) Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - ) art.36 kpk Justyna Szczap „Właściwość miejscowa sądu to nie tylko uprawnienie, ale i obowiązek rozpoznania sprawy. Rozpoznanie sprawy przez sąd z góry przewidziany ustawą ma nie tyle cel porządkowy co gwarancyjny.Nie chodzi jedynie o zapobieganie sporom kompetencyjnym, ale o to, by strony z góry wiedziały, który sąd będzie orzekał w ich sprawie. Na gwarancyjną funkcję odnośnych unormowań zwracano wielokrotnie uwagę w orzecznictwie sądów powszechnych (np. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 13 sierpnia 2013 roku sygn. akt II AKo 80/13). Normy prawne kreujące właściwość miejscową sądu powinny być odczytywane w powiązaniu z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, który gwarantuje rozpoznawanie sprawy przez sąd właściwy. Zasadą winno być osądzenie sprawy w sądzie właściwym miejscowo do jej rozpoznania, a odejście od tej reguły powinno być wyjątkowe. Dlatego przepis art. 36 k.p.k. przewidujący tzw. właściwość z delegacji jako odstępstwo od właściwości miejscowej sądu uregulowanej w art. 31 k.p.k, podlega ścisłej wykładni, a korzystanie z niego powinno być ostrożne.". Iwona Pa�ubicka Danuta Kula 2019-05-28 19:08:55.0 CEST 2019-05-28 14:07:02.0 CEST