<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Kz_000191_2017_Uz_2017-05-25_001">
   <signature>VII Kz 191/17</signature>
   <date>2017-05-25 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-07-26 22:06:39.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Jerzy Pukas</chairman>
   <judges>
      <judge>Jerzy Pukas</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Warunkowe umorzenie postępowania</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 178 a; art. 178 a § 1; art. 244; art. 68; art. 68 § 1; art. 68 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 437§1 k.p.k. i art. 68§1 i 2 k.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>st. sekr. sąd. Joanna Stefańczyk</recorder>
   <thesis>Treść art. 68 § 2 k.k. wskazuje, że Sąd orzekając w przedmiocie postępowania powinien w pierwszej kolejności ocenić, czy zachowanie oskarżonego w okresie próby wyczerpywała znamiona rażącego naruszenia porządku prawnego. Stwierdzenie takiej sytuacji nie prowadzi jednak do automatycznego podjęcia podstępowania, gdyż użyte w art. 68 § 2 k.k. sformułowanie „Sąd może” oznacza, że rozstrzygnięcie tego rodzaju ma charakter fakultatywny. Prowadzi to do wniosku, że nawet w razie ustalenia, że oskarżony rażąco naruszył porządek prawny, Sąd może odstąpić od podjęcia takiego rozstrzygnięcia jeżeli zachodzą ku temu określone powody. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Joanna Stefa�czyk</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2017-07-26 22:06:39.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-07-26 16:47:45.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>