<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151510000003506_VII_Kz_000368_2017_Uz_2017-09-07_001">
   <signature>VII Kz 368/17</signature>
   <date>2017-09-07 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-11-20 21:05:10.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151000</courtId>
   <departmentId>3506</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sławomir Brzózka</chairman>
   <judges>
      <judge>Sławomir Brzózka</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przestępstwa karnoskarbowe</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 - art. 14; art. 14 ust. 1; art. 23 a; art. 23 a ust. 1; art. 6; art. 6 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 § 1; art. 17 § 1 pkt. 2; art. 230; art. 230 § 2; art. 339; art. 339 § 3; art. 339 § 3 pkt. 1; art. 437; art. 437 § 1; art. 632; art. 632 pkt. 2; § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 - art. 1; art. 1 § 1; art. 107; art. 107 § 1; art. 113; art. 113 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 107§1 k.k.s.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Klaudia Talar</recorder>
   <thesis>Nie sposób przyjąć od strony podmiotowej, że A. P. występek z art. 107 § 1 k.k.s. popełnił umyślnie. Liczne orzeczenia sądów wszystkich instancji, w tym orzeczenia Sądu Najwyższego wydawane w kolejnych latach wskazywały na techniczny charakter przepisów ustawy o grach hazardowych, na konsekwencje stosowania przepisów unijnych, obowiązek odstąpienia przez sąd krajowy od stosowania norm prawnych sprzecznych z przepisami prawa unijnego, konsekwencję braku notyfikacji jaką jest brak możliwości stosowania tych przepisów. W tej bezprecedensowej sytuacji zasadniczych wręcz trudności dotyczących stosowania przepisów ustaw krajowych i zasad stosowania norm unijnych na przeszkodzie uznaniu, że czyn A. P. zawierał znamiona czynu zabronionego stoi zatem przede wszystkim brak możliwości przypisania mu umyślności popełnienia czynu zabronionego z art. 107 § 1 k.k.s. , świadomości przedsiębiorcy, zamiaru naruszenia przepisów prawa, których interpretacja w kolejnych latach sprawiała oczywiste trudności wszystkim instancjom sądowym. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Danuta Kula</reviser>
   <publisher>Danuta Kula</publisher>
   <dateOfPublication>2017-11-20 21:05:10.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-20 14:26:23.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>