<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151515250001506_III_K_000301_2016_Uz_2016-09-14_002">
   <signature>III K 301/16</signature>
   <date>2016-09-14 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2016-11-15 17:15:31.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15151525</courtId>
   <departmentId>1506</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Sylwia Rehlis</chairman>
   <judges>
      <judge>Sylwia Rehlis</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zatarcie Skazania</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 1997 r. Nr 111, poz. 724 - art. 35; art. 35 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 20 maja 1971 r. - Kodeks wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 114 - art. 2 a; art. 2 a § 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 108; art. 11; art. 11 § 2; art. 12; art. 13; art. 13 § 1; art. 156; art. 156 § 1; art. 156 § 1 pkt. 2; art. 157; art. 157 § 2; art. 190; art. 190 § 1; art. 193; art. 21; art. 224; art. 224 § 2; art. 270; art. 270 § 1; art. 275; art. 275 § 1; art. 276; art. 276 § 1; art. 278; art. 278 § 1; art. 278 § 5; art. 279; art. 279 § 1; art. 280; art. 280 § 1; art. 286; art. 286 § 1; art. 291; art. 291 § 1; art. 4; art. 4 § 1; art. 64; art. 64 § 1; art. 76; art. 76 § 1; art. 85; art. 86; art. 86 § 1; art. 86 § 2; art. 87; art. 88; art. 89; art. 89 § 1 a; art. 91; art. 91 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 443; art. 569; art. 569 § 1; art. 577; art. 577 pkt. 2; art. 577 pkt. 3; art. 624; art. 624 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 15; art. 15 § 4)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>85kk, 91§2kk, 86§ 1 i 2 kk</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr.sądowy Gabriela Górecka</recorder>
   <thesis>W tym miejscu komentarza wymaga jeszcze kwestia zatarcia skazania, a dokładnie stanowiska sądu odwoławczego odnoście wyroku Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 15 kwietnia 2011 roku w sprawie o sygn. akt II K 85/11. Otóż nie sposób zgodzić się z twierdzeniem, iż wymieniony wyrok uległ zatarciu, gdyż zgodnie z art. 4 § 1 kk, który powinien mieć tu zastosowanie, zatarcie skazania nastąpiło z mocy prawa z upływem 6 miesięcy od zakończenia okresu próby (art. 76 § 1 kk w brzmieniu sprzed 1.07.2015 roku). Zdaniem Sądu rozstrzygającego w niniejszej sprawie nie doszło w ogóle do zatarcia skazania tego wyroku. Reguła wyrażona w art. 4 § 1 kk nie ma zastosowania do instytucji zatarcia skazania (analogicznie zresztą jak do instytucji przedawnienia czy warunkowego przedterminowego zwolnienia z odbycia reszty kary, tak m.in. wyrok SN w uchwale Izby Karnej z dnia 11 stycznia 1999 r., I KZP 15/98, OSNKW 1999, z. 1-2, poz. 1., Sąd Apelacyjny w Krakowie w postanowieniu z dnia 19 listopada 1998 r. II Akz 123/98 i II Akz 126/98, Prok. i Pr. 1999, z. 4, poz. 11, Sąd Apelacyjny w Lublinie w wyroku z dnia 29 października 2009 r., II AKa 186/09 LEX nr 550486), gdyż jest regulacją z zakresu granic odpowiedzialności, a nie środków polityki karnej. W ocenie Sądu przepis art. 4 § 1 kk dotyczy chwili orzekania o karze, a nie jej wykonania (tu zatarcia). O trafności tego poglądu przekonują przede wszystkim przepisy przejściowe, które regulują te kwestie w wypadku zmiany ustawy. Tak też stało się w przypadku nowelizacji ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku, ustanawiającego zasadę jednoczesnego zatarcia wszystkich skazań (art. 76 § 1 kk w zw. art. 108 kk). Otóż zgodnie z art. 21 w.w ustawy do skazań prawomocnymi wyrokami wydanymi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, w przedmiocie zatarcia skazania stosuje się przepisy ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu nadaną niniejszą ustawą, chyba że okres zatarcia skazania upłynął przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Podobnie zresztą rzecz się ma gdyby chodziło o terminy przedawnienia. Dopóki nie nastąpi zatarcie lub przedawnienie stosujemy nowe przepisy. Na gruncie rozstrzyganego przypadku wyrok Sądu Rejonowego w Szczecinku z dnia 15 kwietnia 2011 roku, uprawomocnił się 23 kwietnia 2011 rok, a okres próby wyznaczony tym wyrokiem to 4 lata. Koniec okresu próby i kolejne 6 miesięcy, upływały w momencie obowiązywania nowych przepisów dotyczących zatarcia skazania, co przesądza o konieczności uwzględnienia tego wyroku przy orzekaniu o wyroku łącznym</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Małgorzata Chuderska</reviser>
   <publisher>Iwona Musiolik</publisher>
   <dateOfPublication>2016-11-15 17:15:31.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-12-10 18:13:19.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>