I C 272/23 2024-07-03 02:00:00.0 CEST 2025-06-30 19:30:05.0 CEST 15151545 503 REASON Kamil Leśniewski Umowa Konsument Ciężar dowodu Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 232; art. 347) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 384; art. 384 § 1; art. 384 § 2; art. 433; art. 6) art. 6 k.c. art. 232 k.p.c. art. 384 k.c. •(1) Powód zobligowany był wykazać, że to pozwany kierował pojazdem, którego dotyczy sprawa i parkował nim na parkingu należącym do powoda w datach wskazanych w pozwie (tj. wykazać, że to zachowanie pozwanego naruszyło regulację, z której treści wywodzi on skutki prawne); powód mógł to uczynić np. poprzez przedłożenie stosownych stopklatek z nagrań monitoringu wizyjnego obejmującego omawiany parking etc. Równocześnie w ramach postępowania dowodowego jednoznacznie ustalono, że przedmiotowy pojazd w rzeczonych datach nie był parkowany w rozpatrywanym miejscu przez pozwanego, lecz przez inną osobę, tj. osobę, co do której uprawomocnił się wydany pierwotnie w sprawie wyrok zaoczny. Wbrew stanowisku powoda w polskim systemie prawa cywilnego brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej, aby współwłaściciel danego pojazdu – z samego tylko tytułu bycia współwłaścicielem – odpowiadał za następstwa nieuprawnionego parkowania tymże pojazdem przez drugiego współwłaściciela. Zasadą jest bowiem odpowiedzialność osobista za dane zachowanie; odpowiedzialność o innej konstrukcji wymaga szczegółowej podstawy prawnej – np. na gruncie reguł deliktowych przepisem takim jest art. 433 k.c. •(2) Powód w żaden sposób nie wykazał, aby regulamin parkingu był wywieszony w widocznych miejscach analizowanego parkingu. Zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 384 § 1 k.c. „ustalony przez jedną ze stron wzorzec umowy, w szczególności ogólne warunki umów, wzór umowy, regulamin, wiąże drugą stronę, jeżeli został jej doręczony przed zawarciem umowy”; okoliczności rozpatrywanej sprawy, w tym w szczególności charakter regulacji omawianego regulaminu oraz zakres potencjalnej odpowiedzialności za jego złamanie przemawiają przy tym za wykluczeniem możliwości zastosowania konstrukcji art. 384 § 2 k.c. (tak też w analogicznym układzie sytuacyjnym U. Ernst, A. Rachwał, F. Zoll, Prawo cywilne. Część ogólna, Warszawa 2013, s. 127). Dochodząc roszczeń w niniejszej sprawie powód zobligowany był zatem wykazać, że należycie udostępnił on treść regulaminu nie tyle na terenie parkingu, co przed wjazdem na niego (skoro – zgodnie z pkt 5 regulaminu – „użytkownik pojazdu poprzez wjazd do Garażu wyraża zgodę na warunki niniejszego Regulaminu”, zaś regulamin powinien zostać dostarczony drugiej stronie przed zawarciem umowy). Beata Kwietniewska Ewa Szczepańska 2025-06-30 19:30:05.0 CEST 2025-06-30 12:57:37.0 CEST