XI P 23/24 2026-08-26 02:00:00.0 CEST 2026-09-04 20:30:05.0 CEST 15152000 4418 SENTENCE, REASON sędzia Anna Petri sędzia Anna Petri Halina Adamczyk Krystian Janiszewski Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 102; art. 227; art. 232; art. 235(2); art. 235(2) § 1; art. 235(2) § 1 pkt. 2; art. 235(2) § 1 pkt. 5; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 1(1)) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 94(3); art. 94(3) § 1; art. 94(3) § 2; art. 94(3) § 3; art. 943; art. 943 § 1; art. 943 § 2; § 2; § 3) starszy sekretarz sądowy Agnieszka Gliwińska W sytuacji, gdy działania lub zaniechania uznawane przez pracownika za mające charakter mobbingu nie spowodowały u niego konsekwencji w postaci wywołania zaniżonej oceny przydatności zawodowej i rozstroju zdrowia, to z mocy stosowanego a contrario art. 943 § 2 i 3 k.p. wykluczone a limine jest przyznanie mu dochodzonego zadośćuczynienia. Ma to miejsce w szczególności, gdy pracownik: • uważał się zawsze za bardzo dobrego pracownika nie doznając nigdy zwątpienia w swą przydatność zawodową i stale wysoko ją ocenia; • nie usiłuje nawet udowodnić przy pomocy wniosku o dowód z opinii biegłego specjalisty z zakresu medycyny związku przyczynowego zachowań pozwanego ze swym rozstrojem zdrowia. Wówczas bowiem nie są już spełnione dwie z przesłanek przyznania zadośćuczynienia z tytułu mobbingu, które muszą wystąpić kumulatywnie. Ewelina Mierzwa Ewelina Mierzwa 2026-09-04 20:30:05.0 CEST 2026-09-04 14:28:35.0 CEST