XI P 53/22 2023-03-02 01:00:00.0 CET 2025-04-29 19:30:05.0 CEST 15152000 4418 SENTENCE, REASON sędzia Anna Petri sędzia Anna Petri Wynagrodzenie za pracę Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 2; art. 20; art. 65) Ustawa z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz. U. z 2008 r. Nr 234, poz. 1570 - art. 47; art. 47 ust. 10; art. 47 ust. 7) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 100 zd. 1; art. 477(2); art. 477(2) § 1) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 481) Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 - art. 8) art. 47 ust. 10 ustawy o zapobieganiu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2021r. poz. 2069 z późn. zm.) st. sekretarz sądowy Sabina Kamińska Pierwszeństwo stosowania jednoznacznej wykładni językowej przepisu art. 47 ust. 10 ustawy o zapobieganiu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz. U. z 2021r. poz. 2069 z późn. zm.) prowadzi do oczywistego wniosku, iż wynagrodzenie osoby skierowanej do pracy przy zwalczaniu epidemii nie może być niższe niż wynagrodzenie, które osoba ta otrzymała w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym wydana została decyzja o skierowaniu jej do pracy przy zwalczaniu epidemii. Oznacza to, że: • wynagrodzenie otrzymane to takie, które faktycznie zostało wypłacone, a nie takie, jakie pracownik utracił; regulacja ta nie ma charakteru odszkodowawczego i w ogóle nie przewiduje naprawienia szkody w postaci utraconych zarobków; • pod uwagę należy brać jedynie wynagrodzenie otrzymane (takie, jakie wpłynęło na konto pracownika) w miesiącu poprzedzającym miesiąc wydania decyzji o skierowaniu do takiej pracy, a nie wynagrodzenie należne za pracę w tym miesiącu; • chodzi tu o wszystkie rodzaje wynagrodzenia niezależnie od rodzaju umów, na podstawie których są wypłacane, także to uzyskane od pracodawcy w ramach pracy na podstawie poprzedniego skierowania. Zakładając racjonalne działanie ustawodawcy należy przyjąć, iż gdyby chciał w inny sposób określić wysokość tego wynagrodzenia, to niewątpliwie wyartykułowałby to w powołanej normie. Nie można bowiem zakładać, że sformułował ją odmiennie niż wynikało to z jego woli. Dla ustawodawcy oczywiste przy tym musiało być, że większość lekarzy udziela świadczeń zdrowotnych nie tylko w ramach stosunku pracy, ale przede wszystkim na podstawie umów cywilnoprawnych nawiązanych z podmiotami leczniczymi, a także, iż będą to czynić na podstawie kolejnych skierowań. Wioleta Botur Wioleta Botur 2025-04-29 19:30:05.0 CEST 2025-04-29 14:18:43.0 CEST