<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151520000007627_XIX_Ga_000549_2017_Uz_2017-06-28_001">
   <signature>XIX Ga 549/17</signature>
   <date>2017-06-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-07-25 22:06:28.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15152000</courtId>
   <departmentId>7627</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Dariusz Chrapoński</chairman>
   <judges>
      <judge>Dariusz Chrapoński</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>„Zgodnie z art. 5054 § 2 k.p.c. zarzut potrącenia jest dopuszczalny jeśli wzajemna wierzytelność nadaje się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym. Oznacza to, że przedmiotem zarzutu potrącenia jest tylko taka wierzytelność, która w myśl art. 5051 pkt 1 k.p.c.  nadawałaby się do rozpoznania w postępowaniu uproszczonym, gdyby pozwany – wzajemny wierzyciel wytoczył o tę wierzytelność powództwo przeciwko dłużnikowi – powodowi w niniejszym procesie. Jednocześnie należy powiedzieć, że  poprzez   użyty  w art. 5054 § 2 k.p.c. zwrot &quot;zarzut potrącenia” rozumieć zarówno oświadczenie o potrąceniu dokonane w ramach  postępowania cywilnego przez pozwanego,  jak i powołanie się przez pozwanego na uprzednio dokonane – poza procesem potrącenie, w tym także przed wszczęciem postępowania, w wyniku czego że doszło do umorzenia wierzytelności”  </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Zdebel</reviser>
   <publisher>Iwona Zdebel</publisher>
   <dateOfPublication>2017-07-25 22:06:28.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-07-25 10:31:49.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>