<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151520000007627_XIX_Ga_000953_2019_Uz_2019-09-13_003">
   <signature>XIX Ga 953/19</signature>
   <date>2019-09-13 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-11-18 17:43:10.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15152000</courtId>
   <departmentId>7627</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Piotr Semper</chairman>
   <judges>
      <judge>Piotr Semper</judge>
      <judge>Magdalena Grabowska</judge>
      <judge>Dariusz Chrapoński</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references/>
   <legalBases/>
   <recorder>Dominika Idzikowska</recorder>
   <thesis>„Nie można mówić o przedstawieniu przez wykonawcę informacji wprowadzających w błąd zamawiającego, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.), jeśli informacje te dotyczą okoliczności znanych zamawiającemu.”
„interpretacja przepisów krajowych powinna uwzględniać fakt, że podstawą wykluczenia powinno być tylko „poważne wprowadzenie w błąd”. Interpretację tej klauzuli generalnej powinno dokonywać się z uwzględnieniem 101 uwagi wprowadzającej do dyrektywy, zgodnie z którą to uwagą, stosując fakultatywne podstawy wykluczenia instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę proporcjonalności, a drobne nieprawidłowości powinny jedynie w wyjątkowych okolicznościach prowadzić do wykluczenia wykonawcy.”
„Ustawa w swej treści nie zawiera expressis verbis wypowiedzi normatywnej, która pozwalałaby rozróżnić „oświadczenie błędne” od „informacji wprowadzającej w błąd”. Przy założeniu jednak, że ustawodawca postępował konsekwentnie i nie zmierzał do tego, by pojęciu błędu przypisywać różne znaczenia w tym samym akcie prawnym należy przyjąć, że w wypadku stwierdzenia lub powzięcia uzasadnionych podejrzeń, że konkretna informacja jest nieprawdziwa obiektywnie, wykonawca zobowiązany jest do zastosowania treści art. 26 ust. 3 ustawy. Dopiero po zajęciu stanowiska przez wykonawcę lub po upływie terminu na zajęcie tego stanowiska zamawiający powinien podjąć stosowną decyzję, w tym wykluczyć wykonawcę, o ile stwierdzi zaistnienie przesłanek opisanych w dyspozycjach norm prawnych zawartych w treści art. 24 ust. 1 pkt 16 lub pkt 17 Pzp.”
„W praktyce zachodzą także takie sytuacje, które wyczerpują dyspozycję art. 24 ust. 1 pkt 17, a w których możemy mieć do czynienia z brakiem świadomości po stronie wykonawcy co do tego, że po jego stronie zachodzą przyczyny wykluczenia z konkretnego postępowania. Wykonawca może nie wiedzieć, że w dobrej wierze przekazał otrzymaną informację, która jest obiektywnie nieprawdziwa. Przepis art. 24 ust. 8 ustawy nie różnicuje wszystkich stanów faktycznych, a nadto nie przewiduje terminu końcowego do przeprowadzenia opisanej w nim procedury self – cleaning –u.. W konsekwencji nie powinien być odczytywany w taki sposób, aby wykonawcy, których obciążą działanie zawinione, w tym o charakterze przestępczym, mieli większą możliwości skorzystania z procedury samooczyszczenia, niż ci, którym można przypisać jedynie działania nieumyślne i  ie przestępcze, a którzy nie mają wiedzy o zaistnieniu przesłanek ich wykluczenia. O zaistnieniu przyczyny wykluczenia mogą oni bowiem dowiadywać się dopiero z decyzji o wykluczeniu. Gdyby prawo do samooczyszczenia mogło być w takiej sytuacji realizowane jedynie do momentu wykluczenia lub wyboru oferty, byłoby prawem pozornym w stosunku do tych wykonawców, po stronie których uchybienia są uchybieniami najmniejszej wagi, zaistniałymi przy najmniejszym stopniu winy”
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Zdebel</reviser>
   <publisher>Iwona Zdebel</publisher>
   <dateOfPublication>2019-11-18 17:43:10.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-11-15 01:41:17.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>