<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151520000007627_XIX_Ga_000953_2019_Uz_2019-10-14_001">
   <signature>XIX Ga 953/19</signature>
   <date>2019-10-14 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-11-18 17:43:10.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15152000</courtId>
   <departmentId>7627</departmentId>
   <type>REASON</type>
   <chairman>SSO Piotr Semper</chairman>
   <judges>
      <judge>SSO Piotr Semper</judge>
      <judge>SR del. Magdalena Grabowska</judge>
      <judge>SO Dariusz Chrapoński</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 - art. 42; art. 42 ust. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 381; art. 386; art. 386 § 1; art. 391; art. 391 § 1; art. 391 § 2; art. 391 § 2 pkt. 9; art. 98; § 2)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 15 marca 2010 r. w sprawie wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania oraz rodzajów kosztów w postępowaniu odwoławczym i sposobu ich rozliczania (Dz. U. z 2010 r. Nr 41, poz. 238 - § 5; § 5 ust. 2; § 5 ust. 2 pkt. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 355; art. 355 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 - art. 24; art. 24 pkt. 16; art. 24 ust. 1; art. 24 ust. 1 pkt. 12; art. 24 ust. 1 pkt. 16; art. 24 ust. 1 pkt. 17; art. 25; art. 25 ust. 1; art. 26; art. 26 ust. 3; art. 57; art. 59; art. 7; art. 7 ust. 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Dominika Idzikowska</recorder>
   <thesis>„Nie można mówić o przedstawieniu przez wykonawcę informacji wprowadzających w błąd zamawiającego, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 17 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 roku – Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 2164 ze zm.), jeśli informacje te dotyczą okoliczności znanych zamawiającemu.”
„interpretacja przepisów krajowych powinna uwzględniać fakt, że podstawą wykluczenia powinno być tylko „poważne wprowadzenie w błąd”. Interpretację tej klauzuli generalnej powinno dokonywać się z uwzględnieniem 101 uwagi wprowadzającej do dyrektywy, zgodnie z którą to uwagą, stosując fakultatywne podstawy wykluczenia instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę proporcjonalności, a drobne nieprawidłowości powinny jedynie w wyjątkowych okolicznościach prowadzić do wykluczenia wykonawcy.”
„Ustawa w swej treści nie zawiera expressis verbis wypowiedzi normatywnej, która pozwalałaby rozróżnić „oświadczenie błędne” od „informacji wprowadzającej w błąd”. Przy założeniu jednak, że ustawodawca postępował konsekwentnie i nie zmierzał do tego, by pojęciu błędu przypisywać różne znaczenia w tym samym akcie prawnym należy przyjąć, że w wypadku stwierdzenia lub powzięcia uzasadnionych podejrzeń, że konkretna informacja jest nieprawdziwa obiektywnie, wykonawca zobowiązany jest do zastosowania treści art. 26 ust. 3 ustawy. Dopiero po zajęciu stanowiska przez wykonawcę lub po upływie terminu na zajęcie tego stanowiska zamawiający powinien podjąć stosowną decyzję, w tym wykluczyć wykonawcę, o ile stwierdzi zaistnienie przesłanek opisanych w dyspozycjach norm prawnych zawartych w treści art. 24 ust. 1 pkt 16 lub pkt 17 Pzp.”
„W praktyce zachodzą także takie sytuacje, które wyczerpują dyspozycję art. 24 ust. 1 pkt 17, a w których możemy mieć do czynienia z brakiem świadomości po stronie wykonawcy co do tego, że po jego stronie zachodzą przyczyny wykluczenia z konkretnego postępowania. Wykonawca może nie wiedzieć, że w dobrej wierze przekazał otrzymaną informację, która jest obiektywnie nieprawdziwa. Przepis art. 24 ust. 8 ustawy nie różnicuje wszystkich stanów faktycznych, a nadto nie przewiduje terminu końcowego do przeprowadzenia opisanej w nim procedury self – cleaning –u.. W konsekwencji nie powinien być odczytywany w taki sposób, aby wykonawcy, których obciążą działanie zawinione, w tym o charakterze przestępczym, mieli większą możliwości skorzystania z procedury samooczyszczenia, niż ci, którym można przypisać jedynie działania nieumyślne i  ie przestępcze, a którzy nie mają wiedzy o zaistnieniu przesłanek ich wykluczenia. O zaistnieniu przyczyny wykluczenia mogą oni bowiem dowiadywać się dopiero z decyzji o wykluczeniu. Gdyby prawo do samooczyszczenia mogło być w takiej sytuacji realizowane jedynie do momentu wykluczenia lub wyboru oferty, byłoby prawem pozornym w stosunku do tych wykonawców, po stronie których uchybienia są uchybieniami najmniejszej wagi, zaistniałymi przy najmniejszym stopniu winy”
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Iwona Zdebel</reviser>
   <publisher>Iwona Zdebel</publisher>
   <dateOfPublication>2019-11-18 17:43:10.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-11-15 01:41:19.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>