<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="151520400001512_III_RC_000319_2018_Uz_2020-02-10_001">
   <signature>III RC 319/18</signature>
   <date>2019-11-29 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2020-12-21 21:00:07.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15152040</courtId>
   <departmentId>1512</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Magdalena Zając</chairman>
   <judges>
      <judge>Magdalena Zając</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 102; art. 129; art. 233; art. 233 § 1; art. 333; art. 333 § 1; art. 333 § 1 pkt. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 - art. 133; art. 133 § 1; art. 135; art. 135 § 1; art. 135 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Michał Gancarz</recorder>
   <thesis>Jeżeli pozwany godzi się, aby matka jego syna z innego związku, pomimo znacznego upływy czasu, płaciła rażąco niskie alimenty, nie może oczekiwać od Sądu ochrony prawnej i żądać zasądzenia na rzecz małoletniej powódki nieadekwatnych do jej wieku i rozwoju alimentów po 400 zł miesięcznie. Pozostawałoby to w sprzeczności z ogólnie przyjętymi zasadami współżycia społecznego, co więcej stanowiłoby działanie na niekorzyść jego małoletniej córki, która w istocie ucierpiałaby wyłącznie z tego powodu, że jej ojciec ma na utrzymaniu inne dzieci uprawnione do alimentacji przez drugiego rodzica.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Dorota Skorupa</reviser>
   <publisher>Dorota Skorupa</publisher>
   <dateOfPublication>2020-12-21 21:00:07.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-12-21 10:20:22.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>