<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKa_000359_2022_Uz_2023-03-30_001">
   <signature>II AKa 359/22</signature>
   <date>2023-03-30 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-06-20 18:30:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Tomasz Grebla</chairman>
   <judges>
      <judge>Robert Pelewicz</judge>
      <judge>Jacek Polański</judge>
      <judge>Tomasz Grebla</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zadośćuczynienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 8 ust. 1 ustawy lutowej</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Katarzyna Korbiel</recorder>
   <thesis>1. Biorąc pod uwagę, że żona zmarła wcześniej niż represjonowany/uprawniony, zaś jeden z synów (wnioskodawca ...) zmarł później (ale już w toku postępowania jurysdykcyjnego) niż represjonowany/uprawniony, to na rzecz wnioskodawców należało zasądzić po 1/4 kwoty zadośćuczynienia przysługującego ich ojcu. Skoro bowiem osobie represjonowanej/uprawnionej  „przysługuje od Skarbu Państwa odszkodowanie za poniesioną szkodę i zadośćuczynienie za doznaną krzywdę”, a dopiero w razie śmierci tej osoby „uprawnienie to przechodzi na małżonka, dzieci i rodziców”, to jeżeli żona i rodzice ..., jako osoby represjonowanej/uprawnionej zmarli przed nią - w realiach sprawy przed .... - to uprawnienie z art. 8 ust. 1 ustawy lutowej nie mogło na nich przejść, a mogło przejść jedynie na osoby wymienione w art. 8 ust. 1 zd. 2 ustawy lutowej - w realiach sprawy na czworo dzieci, które żyły w chwili śmierci ... - a będące wnioskodawcami i uczestnikami rozpoznawanej sprawy. Fakt śmierci w toku postępowania jurysdykcyjnego uprawnionej osoby – w realiach rozpoznawanej sprawy .... - aktualizował jedynie zagadnienie dochodzenia roszczenia przez spadkobiercę następcy osoby represjonowanej, a w tej mierze nie można zapominać, że roszczenie o zadośćuczynienie należy do spadku po następcach osoby represjonowanej tylko wtedy, gdy zostały spełnione warunki określone w art. 445 § 3 k.c., a więc gdy roszczenie zostanie uznane na piśmie albo gdy powództwo zostało wytoczone (na gruncie ustawy lutowej chodzi o złożenie wniosku) za życia następcy osoby represjonowanej. W realiach rozpoznawanej sprawy miało to miejsce, gdyż ..., jako osoba wymieniona w art. 8 ust. 1 zd. 2 ustawy lutowej, jeszcze przed śmiercią złożył wniosek o zadośćuczynienie. 
2. W wypadku, gdy z roszczeniem o odszkodowanie i zadośćuczynienie wystąpi tylko jedna lub część osób spośród wymienionych w art. 8 ust. 1 zd. 2 ustawy lutowej, mimo istnienia jeszcze innych osób uprawnionych, sąd nie dysponuje środkami prawnymi, za pomocą których mógłby spowodować ich wstąpienie do sprawy. W konsekwencji przedmiotem orzeczenia sądu może być tylko to roszczenie o odszkodowanie i zadośćuczynienie, które zgłoszone zostało przez osobę uprawnioną na podstawie art. 8 ust. 1 zd. 2 ustawy lutowej, a stanowi ono stosowną część tego roszczenia, które przysługiwało represjonowanemu.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-06-20 18:30:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-06-21 10:38:41.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>