<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKz_000548_2022_Uz_2022-08-17_001">
   <signature>II AKz 548/22</signature>
   <date>2022-08-17 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2022-08-19 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz //</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz //</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Tymczasowe aresztowanie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 42; art. 42 ust. 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 252; art. 252 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 2; art. 2 § 1; art. 249; art. 249 § 1; art. 258; art. 258 § 2; art. 258 § 3; art. 258 § 4; art. 437; art. 437 § 1; art. 5)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 217 c; art. 217 c § 2; art. 217 c § 4)</reference>
      <reference>Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, sporządzona w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmieniona następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełniona Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 - art. 5; art. 5 ust. 3)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 217c k.k.w.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Paulina Klaja</recorder>
   <thesis>Celem wprowadzenia zakazu przewidzianego w art. 217c k.k.w. jest zapewnienie realizacji głównego celu tymczasowego aresztowania, jakim jest zapewnienie prawidłowego toku postępowania karnego. W przeciwieństwie do obrońcy oskarżonego Sąd Apelacyjny dostrzega okoliczności zastosowania tymczasowego aresztowania związane z uzasadnioną obawą o to, że oskarżony będzie w inny bezprawny sposób utrudniał postępowanie karne (art. 258 § 2 k.p.k.). W świetle treści art. 217c § 2 k.k.w. organ, do którego dyspozycji pozostaje tymczasowo aresztowany, odmawia wyrażenia zgody na korzystanie przez niego z aparatu telefonicznego, gdy zachodzi uzasadniona obawa, że zostanie ona wykorzystana w celu bezprawnego utrudniania postępowania karnego, czy też do popełnienia przestępstwa, w szczególności podżegania do przestępstwa. Nie ulega przy tym wątpliwości, że żadne inne podstawy nie mogą stanowić przyczyny odmowy wyrażenia zgody na korzystanie z aparatu telefonicznego przez tymczasowo aresztowanego.
Nie powinno jednak budzić wątpliwości, że tymczasowo aresztowany ma prawo do porozumiewania się z osobami mu bliskimi, ale ograniczenia do korzystania z aparatu telefonicznego przez osobę tymczasowo aresztowaną wskazane w art. 217c § 2 k.k.w. mają szczególny związek z ogólną charakterystyką i przesłankami zastosowania, przedłużenia stosowania środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Dlatego też w sytuacji gdy podstawą zastosowania, przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania, jest obawa utrudniania postępowania karnego w sposób niezgodny z prawem, to podstawa odmówienia korzystania przez tymczasowo aresztowanego z aparatu telefonicznego będzie się opierać dokładnie na tych samych względach i wyraźnie dano temu wraz w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. W takim przypadku wszystkie sposoby prowadzące do nawiązania przez tymczasowo aresztowanego kontaktu ze światem zewnętrznym stanowią zagrożenie dla prawidłowego prowadzenia postępowania. 
Co więcej, wbrew zarzutom skarżącego, który powołuje się na wcześniejsze kontakty telefoniczne oskarżonego z jego matką A.K., nie ma tu znaczenia czy obawa takiego zachowania tymczasowo aresztowanego pojawiła się przed, czy w trakcie zastosowania tymczasowego aresztowania, w efekcie czego sąd nie jest związany tym, że przykładowo na etapie postępowania przygotowawczego oskarżony miał udzieloną zgodę na kontakt telefoniczny z tymi osobami. Zgodnie z postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Krakowie z 21 lipca 2022 r., sygn. akt II AKa 208/22, podstawą dalszego stosowania tymczasowego aresztowania wobec oskarżonego K. G. była między innymi przesłanka szczególna w postaci groźby wymierzenia surowej kary, o której mowa w art. 258 § 2 k.p.k. (k. 3146-3148v). Okoliczności stanowiące podstawę przyjęcia istnienia przesłanki z  art. 258 § 2 k.p.k. mogą więc wskazywać na istnienie obaw utrudniania prawidłowego toku postępowania. Już bowiem z samego tego faktu wywodzić należy obawę, że oskarżony mógłby utrudniać postępowanie, gdyby miał możliwość kontaktowania się telefonicznego z matka A.K., zwłaszcza, że matka oskarżonego jest świadkiem w niniejszej sprawie.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Paweł Król</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2022-08-19 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2022-08-19 10:09:07.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>