II AKzw 89/22 2022-02-16 01:00:00.0 CET 2022-08-11 20:00:02.0 CEST 15200000 1006 DECISION, REASON Sędzia Robert Pelewicz Sędzia Robert Pelewicz Koszty procesu Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 - art. 15; art. 15 ust. 1; art. 15 ust. 1 pkt. 5; art. 15 ust. 2; art. 16; art. 16 ust. 1; art. 16 ust. 2) Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 - § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 17; art. 17 ust. 4; art. 437; art. 437 § 1; art. 616; art. 616 § 2; art. 616 § 2 pkt. 1; art. 618; art. 618 § 1; art. 618 § 1 pkt. 1; art. 624; art. 624 § 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 49; art. 51) art. 616 § 1 pkt 1 i art. 618 § 1 pkt 1 st. sekr. sąd. Szymon Olesiński Natomiast w zakresie kosztów postępowania wykonawczego, to Sąd Apelacyjny stwierdził, iż Sąd Okręgowy nie wezwał skazanego do uiszczenia opłaty (która od ponownego wniosku o rozłożenie grzywny na raty wynosi 2% od kwoty grzywny objętej wnioskiem, nie mniej jednak niż 25 zł), na podstawie art. 15 ust. 1 pkt 5 i ust. 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. 49, poz. 223 ze zm. – dalej: ustawa o opłatach w sprawach karnych). Następnie wbrew obowiązkowi, który wynikał z treści art. 16 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych, w orzeczeniu kończącym postępowanie Sąd Okręgowy nie określił wysokości należnej od skazanego opłaty, a w konsekwencji nie zawarł rozstrzygnięcia, co do kosztów sadowych za postępowanie wykonawcze. Skoro zatem w orzeczeniu kończącym postępowanie, opłaty nie określono, to orzeczenie w tym przedmiocie zobowiązany był wydać Sąd Apelacyjny, jako sąd odwoławczy, na mocy art. art. 16 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych. Dlatego orzeczenie o zwolnieniu skazanego od ponoszenia opłaty od ponownego wniosku o rozłożenie grzywny na raty (art. 616 § 2 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 15 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłatach w sprawach karnych) i zwrotu wydatków związanych z doręczeniami (art. 618 § 1 pkt 1 k.p.k. w zw. z (§ 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym - Dz. U. 2013.663 j.t.) oraz uznaniu, że ponosi je Skarb Państwa zapadło w oparciu o przepisy art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 4 i w zw. z art. 16 ust. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych. W ocenie Sądu Apelacyjnego pozostała do spłaty grzywna i koszty sądowe w kontekście sytuacji materialnej skazanego nie pozwala na uiszczenie przez niego tych należności. Paweł Król Jolanta Więsek 2022-08-11 20:00:02.0 CEST 2022-08-11 14:41:41.0 CEST