<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_000573_2023_Uz_2023-06-26_001">
   <signature>II AKzw 573/23</signature>
   <date>2023-06-26 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-07-24 18:30:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz ()</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz ()</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Wyrok</themePhrase>
      <themePhrase>Postanowienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 11; art. 11 § 2; art. 13; art. 13 § 1; art. 157; art. 157 § 2; art. 197; art. 197 § 1; art. 43; § 1; § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 26 października 1982 r. o postępowaniu w sprawach nieletnich (Dz. U. z 1982 r. Nr 35, poz. 228 - art. 43)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 1; art. 1 § 2; art. 10; art. 100; art. 101; art. 101 § 1; art. 108; art. 108 § 1; art. 11; art. 12; art. 13; art. 14; art. 15; art. 152; art. 154; art. 16; art. 17; art. 18; art. 19; art. 2; art. 20; art. 21; art. 22; art. 23; art. 24; art. 25; art. 26; art. 27; art. 28; art. 29; art. 3; art. 30; art. 31; art. 32; art. 33; art. 34; art. 35; art. 36; art. 37; art. 38; art. 39; art. 4; art. 40; art. 41; art. 42; art. 43; art. 436; art. 437; art. 437 § 1; art. 438; art. 438 pkt. 2; art. 439; art. 439 § 1; art. 44; art. 45; art. 46; art. 47; art. 48; art. 49; art. 5; art. 50; art. 51; art. 52; art. 53; art. 54; art. 55; art. 56; art. 57; art. 58; art. 59; art. 6; art. 60; art. 61; art. 62; art. 63; art. 64; art. 65; art. 66; art. 67; art. 68; art. 69; art. 7; art. 70; art. 71; art. 72; art. 73; art. 74; art. 75; art. 76; art. 77; art. 78; art. 79; art. 8; art. 80; art. 81; art. 82; art. 83; art. 84; art. 85; art. 86; art. 87; art. 88; art. 89; art. 9; art. 90; art. 91; art. 92; art. 93; art. 94; art. 94 § 1; art. 94 § 1 pkt. 5; art. 95; art. 96; art. 97; art. 98; art. 99)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 43; § 1; § 1 pkt. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 108 § 1 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Julia Grabowska</recorder>
   <thesis>1. protokół posiedzenia przed Sądem Okręgowym pozbawiony jest stwierdzenia, iżby po wysłuchaniu głos stron sąd ten przystąpił do narady. Po stwierdzeniu bowiem, że obrońca w swym końcowym głosie wniósł o udzielenie skazanemu warunkowego zwolnienia, następuje jedynie to stwierdzenie, że przewodniczący ogłosił postanowienie i pouczył strony o jego zaskarżalności [k. 33v]. Co również istotne, żadna ze stron bądź osób mających w tym interes prawny (art. 152 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.), nie inicjowała postępowania o sprostowanie przedmiotowego protokołu. Również i Sąd Okręgowy, na skutek wniesionego zażalenia i wyartykułowanego tam zarzutu odwoławczego co do nieodbycia narady nad wydanym postanowieniem, nie wszczął z urzędu incydentalnego postępowania o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w protokole posiedzenia, polegającej chociażby na nieuważnej edycji tekstu tego protokołu i w konsekwencji opuszczeniu w nim danego zapisu bądź niezamierzonym jego wykasowaniu (art. 154 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.). W konsekwencji uznać należało, że analizowany protokół stanowi rzeczywiście wyczerpującą relację z przebiegu posiedzenia przed Sądem Okręgowym, który nie odbył narady (refleksji) nad orzeczeniem w rozumieniu art. 108 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.p.k., lecz przystąpił od razu do dalszych czynności składających się na orzekanie, tj. do sporządzenia na piśmie i podpisania orzeczenia oraz jego ustnego ogłoszenia na forum. 
2. O ile zasadą jest, wynikającą z art. 94 § 1 pkt 5 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., że postanowienie powinno zawierać uzasadnienie, co w niewymagający dalszego wyjaśnienia sposób powoduje konieczność uprzedniego przygotowania całościowego projektu orzeczenia na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w aktach jeszcze przed chwilą posiedzenia (art. 92 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w.), o tyle jednak w tych wszystkich przypadkach, gdy na posiedzeniu podejmowane są rzeczywiście dalsze czynności dowodowe, poza ujawnieniem jedynie materiału aktowego, czynność narady (refleksji) nad treścią orzeczenia, a w tym i ocena nowego dowodu w sprawie w kontekście dotychczas ujawnionych okoliczności, jak i także stanowisk stron wygłoszonych na posiedzeniu, winna przybrać właśnie charakter sformalizowany, polegający na wyproszeniu stron i ewentualnej publiczności z sali posiedzenia na ten czas. Nadto w takim układzie przystąpienie przez Sąd do narady winno zostać bezwzględnie odnotowane w protokole posiedzenia. Na kanwie przedmiotowej sprawie nie może zaś budzić wątpliwości, że Sąd Okręgowy podjął czynności dowodowe wykraczające poza jedynie materiał aktowy, skoro skazany złożył na posiedzeniu wyjaśnienia i ujawniono informację o karalności, opinię zakładu karnego, wywiad środowiskowy kuratora sądowego. W następstwie czego, wyjaśnienia te jako nowy, osobowy dowód podlegać musiały ocenie w kontekście pozostałego materiału dowodowego, a to właśnie w ramach narady o sformalizowanym charakterze, do której wedle protokołu posiedzenia Sądu Okręgowego nie przystąpił.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-07-24 18:30:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-07-24 14:41:37.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>