II AKzw 682/22 2022-07-13 02:00:00.0 CEST 2022-08-12 21:00:03.0 CEST 15200000 1006 DECISION, REASON Robert Pelewicz () Robert Pelewicz () Kara pozbawienia wolności Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 - art. 62; art. 62 ust. 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 624; art. 624 § 1; art. 634) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 43; § 1; § 1 pkt. 1; § 1 pkt. 2; § 1 pkt. 3; § 1 pkt. 4; § 1 pkt. 5; § 2; § 3) art. 43la § 1pkt 2 k.k.w. i art. 67 § 1 k.k.w. Luiza Borończyk-Saczka Zgodzić się należy ze skarżącym, iż dotychczasowy okres izolacji W.K. jest okresem wystarczającym do dokonania oceny jego postawy w zakładzie karnym, jednakże wbrew temu, co twierdzi obrońca skazanego, ocena ta jest negatywna i skutkować musi przyjęciem jego negatywnej prognozy kryminologicznej. Zauważyć bowiem należy, że zachowanie skazanego jest poprawne w takim tylko znaczeniu, iż nie dostarczyło ono jeszcze podstaw do wymierzenia mu kary dyscyplinarnej. Nie wyróżnia się ono jednak w sposób szczególnie pozytywny na tle innych osadzonych – skazany nie był nagradzany regulaminowo, nie został sprawdzony w warunkach wolnościowych, nie uczestniczył w programach resocjalizacyjnych (k. 25). Ponadto, pomimo tego, że w izolacji przebywa już od 8 miesięcy, w dalszym ciągu odbywa karę w systemie zwykłym. Brak jest podstaw do tego, by przyjąć, że skazany zrozumiał naganność swojego postępowania i że obecnie krytycznie odnosi się do popełnionego przez siebie przestępstwa. Na posiedzeniach, które odbyły się w Sądzie Okręgowym w Tarnowie w dniach 10 lutego 2022 r. (k. 37) i 19 maja 2022 r. (k. 68) skazany skupiał się przede wszystkim na swojej sytuacji osobistej, nie wyraził jednak żalu z powodu naruszenia przez siebie porządku prawnego. Zmiana w sposobie myślenia skazanego na chwilę obecną pozostaje zatem wyłącznie w sferze deklaracji jego obrońcy. Mija się z prawdą obrońca skazanego twierdząc, iż W.K. odciął się od osób należących do kręgu przestępczego. Ze sporządzonej przez Dyrektora Zakładu Karnego w Tarnowie opinii o skazanym jednoznacznie bowiem wynika, że skazany jest uczestnikiem funkcjonującej w jednostce podkultury przestępczej, z której zasadami funkcjonowania w pełni się utożsamia (k. 25). Okoliczność ta sama w sobie wystarczyłaby do przyjęcia, że skazany nie zasługuje na udzielenie mu zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego – skoro bowiem z własnej woli funkcjonuje on na co dzień w takiej strukturze, świadczy to o tym, że dotychczasowy pobyt w izolacji nie ukształtował właściwie jego postawy i systemu wartości. W ocenie Sądu odwoławczego udzielenie skazanemu zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego byłoby niewystarczające do osiągnięcia jej celów, a więc wzbudzenia w nim woli współdziałania w kształtowaniu jego społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego, a tym samym powstrzymania się od powrotu do przestępstwa. Ewentualne wykonywanie tej kary w systemie dozoru elektronicznego sprawiłoby, że w żaden sposób nie odczułby on jej dolegliwości, co więcej, mogłoby dodatkowo wzbudzić w nim poczucie bezkarności i przekonanie o niskiej szkodliwości jego zachowania. Nie doszło zatem ze strony Sądu pierwszej instancji do zarzucanego mu błędu w ustaleniach faktycznych. Natasza Żak Jolanta Więsek 2022-08-12 21:00:03.0 CEST 2022-08-12 16:03:13.0 CEST