II AKzw 687/22 2022-07-13 02:00:00.0 CEST 2022-08-12 21:00:03.0 CEST 15200000 1006 DECISION, REASON Robert Pelewicz () Robert Pelewicz () Wykonanie kary Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 281) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 624; art. 624 § 1; art. 634) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 67; art. 67 § 1; § 1; § 1 pkt. 2; § 1 pkt. 3) art. 67 § 1 k.k.w. i art. 43 la § 1 pkt 2 k.k.w. Luiza Borończyk-Saczka Nie sposób jednak uznać – jak chciałby tego skarżący – że za przyjęciem, iż udzielenie skazanemu zezwolenia na odbycie orzeczonej wobec niego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego będzie wystarczające do osiągnięcia jej celów, przemawia jego zachowanie w czasie odbywania tej kary. Nie ulega wprawdzie wątpliwości, że przedstawia się ono jako poprawne, słusznie jednak zauważył Sąd Okręgowy, iż nie wyróżnia się ono w sposób szczególnie pozytywny na tle innych osadzonych. Skazany odbywa karę w systemie zwykłym, nie wyraził bowiem zgody na opracowanie Indywidualnego Programu Oddziaływania (vide: decyzja Komisji Penitencjarnej Aresztu Śledczego w S. z dnia 15 marca 2022 r.). Wprawdzie nie był karany dyscyplinarnie (choć jeden wniosek o wymierzenie mu kary dyscyplinarnej sporządzono, odstępując jednak ostatecznie od jej wymierzenia), nie był też jednak nagradzany regulaminowo. Nie korzystał z zezwoleń na czasowe opuszczenie zakładu karnego. Nie uczestniczy w programach resocjalizacyjnych (k. 29). W kontekście realizacji celów kary pozbawienia wolności wskazanych w treści art. 67 § 1 k.k.w., nie należy tracić z oczu także i tej okoliczności, iż skazany jest osobą uzależnioną od alkoholu i środków psychoaktywnych, pod wpływem których w przeszłości dopuszczał się zachowań agresywnych (k. 24). Leczenie w tym zakresie – jak wskazuje jego obrońca – dopiero zamierza on podjąć (k. 45), wcześniej bowiem nie widział potrzeby poddania się terapii (k. 24). Podkreślenia przy tym wymaga, że o ile skazany jest świadom swojego problemu alkoholowego, o tyle kwestionuje on fakt uzależnienia od narkotyków podnosząc, że obecnie nie ma już z nimi problemu (k. 37). Z chwilą opuszczenia przez skazanego zakładu karnego i rozpoczęcia odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego nadzór nad jego zachowaniem sprowadzałby się de facto do okresowego wykonywania czynności kontrolnych przez kuratora, co z uwagi na wcześniejsze doświadczenia skazanego z dozorem kuratorskim poddaje w wątpliwość skuteczność takiego rozwiązania. Zauważyć bowiem należy, że skazany był już dozorowany w czasie wykonywania orzeczonej wobec niego kary ograniczenia wolności, uchylał się jednak od kontaktu z kuratorem, nie wpuszczał go do mieszkania, nie stawiał się na wezwania (k. 24-25). Brak jest przy tym podstaw do przyjęcia, że od tego czasu przewartościował on swoje życie na tyle, by teraz jego zachowanie miało ulec poprawie. Natasza Żak Jolanta Więsek 2022-08-12 21:00:03.0 CEST 2022-08-12 15:25:29.0 CEST