<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_000971_2023_Uz_2023-08-28_001">
   <signature>II AKzw 971/23</signature>
   <date>2023-08-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-10-04 21:00:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz ()</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz ()</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Zabezpieczenie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 1982 r. Nr 19, poz. 145 - art. 22(3); art. 22(3) ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 148; art. 148 § 2; art. 148 § 2 pkt. 2; art. 280; art. 280 § 2; art. 93 a; art. 93 a § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 201; art. 437; art. 437 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 200; art. 200 b; art. 200 § 2; art. 200 § 2 pkt. 2; art. 204; art. 204 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 201 k.k.w.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Monika Łojewska</recorder>
   <thesis>Opinia biegłych jest jasna, pełna i kategoryczna, wobec czego słusznie Sąd Okręgowy uznał, że K. B. wymaga dalszego leczenia w warunkach stosowania środka zabezpieczającego w zakładzie psychiatrycznym, ponieważ inne środki zabezpieczające, przewidziane w art. 93a § 1 k.k., nie byłyby obecnie wystarczające. Za całkowicie polemiczne uznać zatem należało stanowisko obrońcy o zaistnieniu wystarczającej poprawy stanu zdrowia psychicznego detencjonowanego, by odstąpić od jego dalszej izolacji. Wszak biegli lekarze drobiazgowo sprawozdali, że choć aktualny stan psychiczny detencjonowanego uległ stabilizacji, to jednak nie poprawił się on na tyle by uznać, iż detencjonowany uzyskał już wystarczający wgląd w swoją chorobę, tym samym gwarantując prawidłowe zachowanie na wolności i dobrowolne kontynuowanie terapii. Wobec jednoznacznych ustaleń wymienionych biegłych, brak było w ocenie Sądu Apelacyjnego jakichkolwiek podstaw, by kwestionować konieczność dalszego utrzymania wobec K. B. środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym. Zwłaszcza jeśli się zważy – co pomija skarżący – że biegli wyraźnie w opinii wskazali, iż „Dopiero bardzo ścisły nadzór nad leczeniem w postaci neuroleptyku o przedłużonym działaniu w formie cyklicznych iniekcji spowodował poprawę w zakresie ustąpienia nasilonych objawów psychotycznych.” (k. 483).</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-10-04 21:00:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-10-24 12:07:11.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>