<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_000997_2023_Uz_2023-09-05_001">
   <signature>II AKzw 997/23</signature>
   <date>2023-09-05 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2023-10-02 21:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz ()</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz ()</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Koszty procesowe</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 209; art. 209 § 1 a; art. 278; art. 278 § 5; art. 64; art. 64 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 1; art. 1 § 2; art. 437; art. 437 § 1; art. 636; art. 636 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 43; art. 67; § 1; § 1 pkt. 2; § 6)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 43la § 1 k.k.w. i art. 636 § 1 k.p.k.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Luiza Borończyk-Saczka</recorder>
   <thesis>I. Cele zapobiegawcze i wychowawcze wymierzonych skazanemu kar pozbawienia wolności oraz cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa spełnione zostaną tylko wówczas, gdy skazany wykona kary w jednostce penitencjarnej. Odbywanie ich w warunkach domowych nie stanowiłoby żadnej realnej dolegliwości dla skazanego. Ponadto rozstrzygnięcie takie byłoby w tym przypadku niesprawiedliwe, albowiem stanowiłoby irracjonalny sygnał, że sprawca przestępstwa, nie ponosi realnej odpowiedzialności karnej, ponieważ nie odczuwa żadnej realnej dolegliwości wymierzonej mu kary. Oznacza to, że w realiach rozpoznawanej sprawy Sąd Okręgowy zasadnie ustalił, iż nie został spełniony podstawowy warunek materialny do udzielenia skazanemu zgody na odbywanie kar pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, przewidziany w treści art. 43la § 1 pkt 2 i § 6 k.k.w.
W powyższym kontekście należy oczekiwać od skazanego przede wszystkim pełnego regulowania alimentów, a w tym zakresie nie podnosi żadnych argumentów za uznaniem, że tak się będzie działo, zresztą podobnie jak i skarżący Dyrektor Zakładu Karnego. Warto także zasygnalizować, że tak zwana promesa zatrudnienia, która przedstawiana jest w różnych sprawach postepowania wykonawczego przez skazanych, nie jest gwarantem zatrudnienia, acz w pewnym zakresie chociaż uprawdopodobnia, że skazany opuszczając zakład karny, może liczyć na przede wszystkim szybkie zatrudnienie. Tymczasem skazany nie przedstawił żadnego dokumentu w tym zakresie i nie wiadomo na jakich zasadach skazany miałby pracować, co faktycznie miałby robić. A nie można przecież zapominać, że przy przestępstwie niealimentacji jednym z obowiązków osoby skazanej niewątpliwie byłaby kwestia pracy w trakcie odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego i wreszcie pełnego – co należy podkreślić za Sądem Okręgowym - regulowania zobowiązań alimentacyjnych przez skazanego. 
II. Zgodnie z treścią art. 636 § 1 in fine k.p.k., stosowanym odpowiednio w postępowaniu wykonawczym poprzez odesłanie z art. 1 § 2 k.k.w., w sprawie wniosku o zezwolenie na odbywanie przez skazanego kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego, w razie nieuwzględnienia zażalenia (środka odwoławczego) koszty postępowania odwoławczego ponosi na zasadach ogólnych ten, kto wniósł środek odwoławczy, a ponieważ zażalenie zostało wniesione wyłącznie przez Dyrektora Zakładu Karnego w Tarnowie, to kosztami postępowania odwoławczego należało obciążyć Skarb Państwa.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-10-02 21:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-10-24 12:08:52.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>