<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_001041_2021_Uz_2021-10-20_001">
   <signature>II AKzw 1041/21</signature>
   <date>2021-10-20 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2022-08-09 20:00:03.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Kara pozbawienia wolności</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 53; art. 53 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 410; art. 437; art. 437 § 1; art. 624; art. 624 § 1; art. 636; art. 636 § 1; art. 7; art. 92)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 43; art. 46 a; art. 67; art. 9; art. 9 § 1; § 1; § 1 pkt. 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>st. sekr. sądowy Natasza Żak</recorder>
   <thesis>Odnosząc się w tym miejscu do zarzutu obrazy art. 7 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. poprzez oparcie rozstrzygnięcia jedynie o fragmentaryczny materiał dowodowy oraz pominięcie okoliczności przemawiających na korzyść skazanego, na wstępie wskazać należy, że skarżący stawiając ten zarzut nie uwzględnił faktu, że wydając zaskarżone rozstrzygnięcie Sąd Okręgowy orzekał na posiedzeniu, a nie na rozprawie (po przeprowadzeniu rozprawy), co czyni zarzut obrazy art. 410 k.p.k. formalnie wadliwym, albowiem w tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 92 k.p.k., zgodnie z którym podstawę orzeczenia może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu, mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, zaś art. 410 stanowi, ze podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej, a nie całokształt okoliczności ujawnionych w postępowaniu. Przepis art. 410 k.p.k. jest przepisem szczególnym w odniesieniu do art. 92 k.p.k., a zatem nie może być mowy o zastosowaniu art. 410 k.p.k. w odniesieniu do zaskarżonego rozstrzygnięcia wydanego na posiedzeniu. Oczywistym także w tym kontekście jest, że poczynienie prawdziwych ustaleń faktycznych jest procesem, co do zasady dwuetapowym: po pierwsze bowiem sąd musi dysponować całym zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a zatem musi doprowadzić w toku posiedzenia do uzyskania kompletnego materiału dowodowego i prawidłowo go ujawnić, a następnie musi uczynić ten całokształt ujawnionego materiału dowodowego przedmiotem swych rozważań. Ocenę całokształtu ujawnionego w toku postępowania sądowego materiału dowodowego Sąd Okręgowy wyczerpująco, kompleksowo i logicznie przedstawił w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia była ona przeprowadzona w zgodzie z art. 7 k.p.k. - co Sąd Apelacyjny opisał powyżej, odnosząc się do treści zarzutu obrazy art. 7 k.p.k.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Paweł Król</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2022-08-09 20:00:03.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2022-08-09 17:11:27.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>