<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_001259_2023_Uz_2024-02-27_002">
   <signature>II AKzw 1259/23</signature>
   <date>2024-02-27 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2024-03-27 18:30:15.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Robert Pelewicz //</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Robert Pelewicz //</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odroczenie wykonania kary</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 148; art. 148 § 1; art. 25; art. 25 § 2; art. 6; art. 6 § 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 167; art. 201; art. 4; art. 410; art. 437; art. 437 § 2; art. 6; art. 7)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 15; art. 15 § 2; art. 150; art. 150 § 1; art. 150 § 2)</reference>
      <reference>Konwencja z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 - art. 3)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 15 § 2 k.k.w.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Katarzyna Korbiel</recorder>
   <thesis>Kluczowe znaczenie dla uwzględnienia zażalenia obrońcy skazanej ma opinia biegłej lekarz M. L., która jednoznacznie wskazuje w konkluzji swojej opinii, że poprawa po zastosowanym leczeniu i ewentualna remisja choroby oraz stabilizacja stanu zapalnego narządu ruchu może być oczekiwana po około 6-12 miesięcy od włączonego leczenia. Co jednak najistotniejsze biegła wyraźnie wskazuje, iż ponowna opinia powinna być sporządzona dopiero w grudniu 2024 r. (k. 592v).
W związku z tym rzecz także i w tym, że art. 3 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz.U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284 – dalej Konwencja) nakłada na państwo pozytywny obowiązek zapewnienia osobom pozbawionym wolności warunków zgodnych z poszanowaniem ich godności ludzkiej w sposób, który nie sprawia im jednocześnie bólu lub niedogodności przekraczających nieunikniony poziom cierpienia właściwy dla pozbawienia wolności oraz zapewnienia im stosownego zabezpieczenia zdrowia i dobrego samopoczucia, szczególnie poprzez wymaganą pomoc medyczną i opiekę. Brak odpowiedniej opieki medycznej oraz w ogóle osadzenie chorej osoby w nieodpowiednich warunkach, może być co do zasady równoznaczne z traktowaniem wbrew przepisowi art. 3 Konwencji. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2024-03-27 18:30:15.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2024-03-27 12:16:53.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>