<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152000000001006_II_AKzw_001562_2022_Uz_2023-02-01_001">
   <signature>II AKzw 1562/22</signature>
   <date>2023-02-01 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2023-04-28 20:05:02.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200000</courtId>
   <departmentId>1006</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Robert Pelewicz ()</chairman>
   <judges>
      <judge>Robert Pelewicz ()</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Kara pozbawienia wolności</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 1982 r. Nr 16, poz. 124 - art. 29; art. 29 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 207; art. 207 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 624; art. 624 § 1; art. 634)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 - art. 1; art. 1 § 2; art. 115; art. 115 § 1; art. 115 § 1 a; art. 115 § 4; art. 150; art. 150 § 1; art. 153; art. 153 § 1; art. 153 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 150 k.k.w.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Małgorzata Orłowska</recorder>
   <thesis>Aktualny stan zdrowia skazanego nie stanowi dla jego życia i zdrowia bezpośredniego zagrożenia, a zatem nie materializują się okoliczności obligatoryjnie skutkujące udzieleniem przerwy w karze. Oczywiście – stan zdrowia skazanego może się pogarszać – ale sytuacja ta nie jest związana z pobytem w zakładzie karnym, a z postępami chorób u niego zdiagnozowanych, a przede wszystkim odmową skazanego wykonania zabiegu operacyjnego polegającego na laporoskopowym wycięciu nadnercza lewego (k.13). Te byłyby co najmniej takie same w warunkach wolnościowych, przy czym wbrew stanowisku skazanego i jego obrońcy można zasadnie przypuszczać, że zważywszy na modus vivendi skazanego oraz niedostatki funkcjonowania tzw. wolnościowej opieki zdrowotnej, że w izolacji więziennej może mieć on nawet lepszy dostęp do specjalistycznego leczenia (w tym rehabilitacyjnego) i opieki. W warunkach zakładu karnego skazany jest rehabilitowany i leczony, a do czynności tych nie sposób obiektywnie mieć istotnych zastrzeżeń. Nie zachodziły więc okoliczności, o których mowa w art. 153 § 1 k.k.w.

Skazany nie wykazał aby udzielenie mu przerwy było celowe – a w szczególności ażeby umożliwiło mu ono podjęcie takiego leczenia, którego w zakładzie karnym nie może otrzymać – a które spowodowałoby realne spowolnienie postępów choroby (zmniejszenie tempa pogarszania zdrowia, w stosunku do warunków więziennych). Przeciwnie – skazany wydaje się nie mieć realnych planów swego leczenia w warunkach wolnościowych, a zmierza jedynie do uzyskania zwolnienia z wykonywania kary. Nie zachodziły więc okoliczności, o których statuuje art. 153 § 1 k.k.w.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anita Kus</reviser>
   <publisher>Jolanta Więsek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-04-28 20:05:02.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-04-28 15:28:01.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>