<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152005000001003_II_Ca_000896_2015_Uz_2015-10-23_001">
   <signature>II Ca 896/15</signature>
   <date>2015-10-23 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2015-12-31 18:15:29.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15200500</courtId>
   <departmentId>1003</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sławomir Buras</chairman>
   <judges>
      <judge>Sławomir Buras</judge>
      <judge>Barbara Dziewięcka</judge>
      <judge>Rafał Adamczyk</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Posiadanie</themePhrase>
      <themePhrase>Zasiedzenie</themePhrase>
      <themePhrase>Droga Publiczna</themePhrase>
      <themePhrase>Nierozpoznanie Istoty Sprawy</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 1985 r. Nr 14, poz. 60 - art. 1; art. 2; art. 2 a; art. 2 ust. 1; art. 7; art. 8; art. 8 ust. 1; art. 8 ust. 2)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 108 § 2; art. 13; art. 13 § 2; art. 233; art. 233 § 1; art. 245; art. 278; art. 386; art. 386 § 4; art. 520; art. 520 § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 - art. 113; art. 83)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. z 1998 r. Nr 133, poz. 872 - art. 73; art. 73 ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 172; art. 336; art. 339)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 25 czerwca 1948 r. o podziale nieruchomości na obszarach miast i niektórych osiedli (Dz. U. z 1948 r. Nr 35, poz. 240 - )</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 29 marca 1962 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 1962 r. Nr 20, poz. 90 - )</reference>
      <reference>Dekret z dnia 11 października 1946 r. - Prawo rzeczowe (Dz. U. z 1946 r. Nr 57, poz. 319 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.172 kc</legalBasis>
      <legalBasis>art 336 kc</legalBasis>
      <legalBasis>art.386 § 4 kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sądowy Karolina Chrapkiewicz</recorder>
   <thesis>      Pojęcie drogi publicznej jest pojęciem prawnym, które nie może być dowolnie rozumiane. O tym, czy dana droga jest drogą publiczną decyduje zaliczenie jej do jednej z kategorii dróg publicznych (art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity Dz. U. z 2015 r., poz. 460, ze zmianami). Każda z kategorii dróg publicznych winna spełniać określone parametry techniczne oraz być zaliczona                    do takich dróg w formie przewidzianej prawem, tj. w formie uchwały. O tym więc,                 czy dana droga jest drogą publiczną, stanowią względy techniczne i prawne.                          Brak jednego z tych elementów powoduje zaliczenie drogi do dróg wewnętrznych - zgodnie art. 8 ust. 1 ustawy o drogach publicznych.
      Decyzja wojewody, o której mowa w art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872, ze zmianami) ma charakter wyłącznego dowodu nabycia przez Skarb Państwa lub odpowiednią jednostkę samorządu terytorialnego prawa własności w trybie                       art. 73 ust. 1 tej ustawy. W rezultacie, nie jest możliwe samodzielne ustalenie nabycia prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną w dniu 1 stycznia 1999 r. na tej podstawie prawnej w postępowaniu sądowym jako przesłanki innego rozstrzygnięcia.
       Nabycie przez zasiedzenie prawa własności nieruchomości objętych we władanie                   przez podmioty publiczne w celu wybudowania na nich drogi publicznej nie jest wyłączone. Władanie cudzą nieruchomością przez Skarb Państwa może być posiadaniem samoistnym prowadzącym do zasiedzenia i to niezależnie od sposobu objęcia nieruchomości w posiadanie, również wtedy, gdy władanie to zostało uzyskane                    w ramach sprawowania władztwa publicznego.
      Niewyjaśnienie, w jaki sposób i od kiedy Skarb Państwa korzystał faktycznie                           z nieruchomości objętych wnioskiem i na czym polegało władanie nimi                              przez Skarb Państwa w okresie prowadzącym do zasiedzenia oznacza zaniechanie zbadania materialnej podstawy żądania oraz zarzutów merytorycznych przeciwstawionych zgłoszonemu wnioskowi, co jest równoznaczne z nierozpoznaniem istoty sprawy (art. 386 § 4 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Urszula Zielińska</reviser>
   <publisher>Ilona Kwiatkowska Tiesler</publisher>
   <dateOfPublication>2015-12-31 18:15:29.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2015-12-31 11:09:56.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>