<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152005000001003_II_Ca_000909_2016_Uz_2017-03-16_001">
   <signature>II Ca 909/16</signature>
   <date>2017-03-16 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2017-04-27 22:00:36.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15200500</courtId>
   <departmentId>1003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Mariusz Broda</chairman>
   <judges>
      <judge>Magdalena Bednarska</judge>
      <judge>Anna Pać-Piętak</judge>
      <judge>Mariusz Broda</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Użytkowanie wieczyste</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 - art. 176)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 217; art. 217 § 2; art. 227; art. 232; art. 286; art. 372; art. 372 pkt. 2; art. 378; art. 378 § 1; art. 379; art. 379 pkt. 2; art. 386; art. 386 § 4; art. 395; art. 395 § 2; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 1997 r. Nr 115, poz. 741 - art. 156; art. 156 ust. 3; art. 156 ust. 4; art. 157; art. 157 ust. 1; art. 157 ust. 1 u; art. 77; art. 77 ust. 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. z 2004 r. Nr 207, poz. 2109 - § 28; § 28 ust. 5)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art.77 ust 3</legalBasis>
      <legalBasis>art.80 ust.1</legalBasis>
      <legalBasis>art.157 ust 1</legalBasis>
      <legalBasis>§ 28 ust.1-5 Rozporządzenia Rady Ministtrów z dnia 21.09.2004r w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U.2004.207.2109 ).</legalBasis>
      <legalBasis>art.78 ust.2,3</legalBasis>
      <legalBasis>art.159 - ustawy z dnia 21.08.1997r o gospodarce nieruchomosciami (Dz.U.2016.2147 j.t.)</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>starszy protokolant sądowy Beata Wodecka</recorder>
   <thesis>Weryfikacja przez sąd opinii biegłego w przedmiocie oszacowania wartości nieruchomości nie może sprowadzać się tylko i wyłącznie do skorzystania z drogi opisanej w art.157 ust.1 u.g.n.. Ważne jest to, co w istocie może stanowić podstawę jej wzruszenia. Czym innym jest sytuacja, w której opinia w przedmiocie oszacowania nieruchomości została wydana bez uwzględnienia właściwych podstaw prawnych opisujących wprost elementarne kryteria oszacowania, a jednocześnie bez uwzględnienia takich okoliczności faktycznych, które zgodnie z tymi kryteriami trzeba było wziąć pod uwagę, a które uprzednio winne być przedmiotem ustaleń sądu, a ustalone nie zostały, a czym innym stan, w którym zarzuty do takiej opinii wymagają analizy poprawności jej opracowania z punktu widzenia obowiązujących rzeczoznawców majątkowych standardów wyceny, czy też wprost wpisujących się w istotę tego rodzaju opiniowania – cech konkretnych nieruchomości, czy ich wag. W pierwszej zidentyfikowanej sytuacji, nie ulega żadnej wątpliwości, że to sąd orzekający jest uprawniony i obowiązany dokonać oceny dowodu z takiej opinii bez sięgania po tryb opisany w art. 157 ust. 1 u.g.n.. Czyni tak w sposób analogiczny jak w przypadku weryfikacji każdego innego dowodu z opinii biegłego na potrzeby postępowania sądowego. Opinia sądowa nie traci takiego charakteru tylko dlatego, że ma postać operatu szacunkowego w rozumieniu przepisów Działu IV Rozdziału 1 przepisów u.g.n. Wobec tego, sąd ma obowiązek zweryfikować ją z punktu widzenia jej rzetelności (czy, uwzględnia wszystkie właściwe podstawy prawne i faktyczne, które należało wziąć pod uwagę), zupełności (czy, odpowiada na wszystkie konieczne z punktu widzenia wiadomości specjalnych w konkretnej sprawie – z uwagi na przedmiot jej rozstrzygnięcia – zagadnienia), logiczności (czy, wyprowadzone wnioski nie budzą wątpliwości z punktu widzenia zasad poprawnego rozumowania), czytelności (czy jest zrozumiała). W drugiej z wyżej opisanych sytuacji, sąd rzeczywiście może nie mieć obiektywnych możliwości zweryfikowania zarzutów na tle tego, w jaki sposób biegły zidentyfikował cechy nieruchomości, czy też ich wagi i jakie znaczenie miało to dla ostatecznych wniosków w przedmiocie oszacowania nieruchomości. Dopiero w  tego rodzaju sytuacjach zasadnym  wydaje się sięgniecie po tryb weryfikacji opisany w art. 157 ust. 1 u.g.n.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Urszula Zielińska</reviser>
   <publisher>Ilona Kwiatkowska Tiesler</publisher>
   <dateOfPublication>2017-04-27 22:00:36.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-04-25 17:20:19.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>