II Ca 985/15 2015-11-17 01:00:00.0 CET 2015-12-07 18:15:29.0 CET 15200500 1003 DECISION, REASON Sławomir Buras Sławomir Buras Barbara Dziewięcka Rafał Adamczyk Nierozpoznanie Istoty Sprawy Władza Rodzicielska Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 13; art. 13 § 2; art. 328; art. 328 § 2; art. 386; art. 386 § 4; art. 579) Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 - art. 109) art. 109 k.r.o., art. 328 § 2 k.p.c., art. 386 § 4 k.p.c. starszy protokolant sądowy Agnieszka Baran Sąd opiekuńczy na podstawie art. 109 k.r.o. może wydać w formie postanowienia każde zarządzenie, jakiego w danych okolicznościach wymaga dobro dziecka. Chociaż kodeks rodzinny i opiekuńczy nie określa ingerencji w sferę władzy rodzicielskiej na podstawie jego art. 109 ograniczeniem władzy rodzicielskiej, to termin ten (użyty w art. 579 k.p.c.), jako oddający najpełniej istotę zarządzeń wydawanych w oparciu o wymieniony przepis, został przyjęty na ich określenie w piśmiennictwie i judykaturze. Stosowanie ingerencji w oparciu o art. 109 k.r.o. ustawodawca nakazuje już wtedy, gdy dobro dziecka, zarówno w sferze jego interesów osobistych czy też majątkowych, jest zagrożone – sąd opiekuńczy powinien bowiem działać przede wszystkim profilaktycznie przez zapobieganie ujemnym skutkom niewłaściwego sprawowania władzy rodzicielskiej. Tego rodzaju aktywność sądu opiekuńczego nie powoduje utraty władzy rodzicielskiej przez rodziców, gdyż nawet zastosowanie środka najbardziej drastycznego pozostawia rodzicom część atrybutów władzy. Iwona Cierpikowska Ilona Kwiatkowska Tiesler 2015-12-07 18:15:29.0 CET 2015-12-07 12:09:56.0 CET