<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152005000001003_II_Ca_001206_2017_Uz_2017-12-01_001">
   <signature>II Ca 1206/17</signature>
   <date>2017-12-01 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2018-02-20 20:59:23.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15200500</courtId>
   <departmentId>1003</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Mariusz Broda</chairman>
   <judges>
      <judge>Mariusz Broda</judge>
      <judge>Beata Piwko</judge>
      <judge>Rafał Adamczyk</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Alimenty</themePhrase>
      <themePhrase>Postępowanie dowodowe (przepisy ogólne)</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 227; art. 232; art. 233; art. 233 § 1; art. 98; art. 98 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 6)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 140 kr i o</legalBasis>
      <legalBasis>art. 227 i nast. kpc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>starszy protokolant sądowy Beata Wodecka</recorder>
   <thesis>1) Cała inicjatywa dowodowa strony, na kórej spoczywa ciężar dowodu, może łączyć się jedynie z wykazywaniem okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i co istotne - uprzednio w toku postępowania wyeksponowanego. Wynika to elementarnych reguł postępowania dowodowego w procesie cywilnym. Jego istota polega na tym, że w pierwszej kolejności poprzedzają go same twierdzenia o faktach, w następnej kolejności dochodzi do oceny ich sporności, a dopiero kolejny etap to właściwe postępowanie dowodowe, które każdorazowo jest determinowane zakresem twierdzeń o faktach i ich spornością, niezależnie od ustalenia właściwego rozkładu ciężaru dowodu. Nie jest bowiem tak, że to dopiero dowody miałyby być źródłem wiedzy o faktach i twierdzenia o nich zastępować. Kolejność pozostaje dokładnie odwrotna, a rozumowanie oparte na założeniu oderwania dowodów od uprzednio zgłaszanych na uzasadnienie żądań pozwu faktów, pozostaje błędne.
2) Istota rozwiązania przewidzianego w art. 140 kr i o, polega na tym, dla skorzystania z niego, koniecznym jest, dokładne wykazanie wysokości poniesionych wydatków na pokrycie potrzeb osoby uprawnionej do alimentów, w graniacach - w jednej strony powyżej wymiaru własnego obowiązku alimentacyjnego, a z drugiej do wysokości poziomu obowiązku alimentacyjnego drugiej osoby zobowiązanej, która faktycznie tego obowiązku nie wypełnia w całości lub w części. Innymi słowy, to w jakim zakresie ten obowiązek nie jest realizowany, stanowi miarę, dla wysokości roszczenia regresowego drugiej osoby obowiązanej, o ile ta, sama w całości spełnia spoczywający na niej obowiązek alimentacyjny, a nadto pokrywa koszty utrzymania osoby uprawnionej ponad własny obowiązek. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Justyna Bińkowska</reviser>
   <publisher>Ilona Kwiatkowska Tiesler</publisher>
   <dateOfPublication>2018-02-20 20:59:23.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-02-07 02:46:22.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>