<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152010500002012_IV_Nkd_000228_2025_Uz_2026-03-24_002">
   <signature>IV Nkd 228/25</signature>
   <date>2026-03-24 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2026-04-17 20:30:05.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15201050</courtId>
   <departmentId>2012</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Sędzia Paweł Styrna</chairman>
   <judges>
      <judge>Sędzia Paweł Styrna</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Nieletni</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references/>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 145 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>protokolant sądowy Iwona Magda</recorder>
   <thesis>1.	Artykuł  145 ust. 1 ustawy z 9 czerwca 2022r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, pełni funkcję gwarancyjną dla skuteczności postępowania wychowawczego, umożliwiając sądowi reagowanie na zmieniającą się sytuację nieletniego i dostosowywanie stosowanych środków do rzeczywistych potrzeb wychowawczych, tak aby zapewnić realizację nadrzędnego celu, jakim jest przeciwdziałanie demoralizacji i prawidłowy rozwój nieletniego; w ramach tej regulacji dopuszczalne jest zarówno złagodzenie reakcji sądu, w sytuacji gdy nastąpiła istotna poprawa postawy nieletniego i dalsze stosowanie środka o większej intensywności byłoby zbędne, jak i jej zaostrzenie, gdy dotychczasowy środek nie realizuje swoich funkcji wychowawczych. W szczególności zastąpienie środka mniej ingerującego w sferę życia nieletniego środkiem bardziej intensywnym jest uzasadnione wówczas, gdy brak jest oczekiwanej zmiany zachowania, a zwłaszcza gdy dochodzi do utrwalenia lub pogłębienia przejawów demoralizacji.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Luiza Kucharska</reviser>
   <publisher>Luiza Kucharska</publisher>
   <dateOfPublication>2026-04-17 20:30:05.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2026-04-17 15:20:56.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>