<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152015150002527_V_GC_000253_2016_Uz_2017-07-28_001">
   <signature>V GC 253/16</signature>
   <date>2017-07-28 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-01-07 20:56:03.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15201515</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Bartosz Łopalewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Bartosz Łopalewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Postępowanie dowodowe (przepisy ogólne)</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 3; art. 321; art. 321 § 1; art. 98; art. 98 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 361 § 1; art. 822; art. 822 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 822 kc</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Sekr. Marta Prusak</recorder>
   <thesis>Już w tym miejscu godzi się wskazać, że zajęcie jednoznacznego stanowiska co do faktów jest podstawowym ciężarem procesowym spoczywającym na stronach (art. 3 k.p.c.). Ciężaru tego nie można zastąpić poprzez odesłanie Sądu do jakichkolwiek dowodów. Sąd nie jest bowiem ani zobowiązany, ani uprawniony by w zastępstwie stron domyślać się, jakie jest ich stanowisko co do faktów. Wręcz odwrotnie, postępowanie dowodowe prowadzi się tylko w takim zakresie, w jakim strony – zajmując klarowne stanowiska co do faktów – określą zakres okoliczności spornych i niespornych.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Bogumiła Janor</reviser>
   <publisher>Bogumiła Janor</publisher>
   <dateOfPublication>2019-01-07 20:56:03.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-01-07 10:50:57.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>