<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152015150002527_V_GC_000294_2019_Uz_2019-10-07_001">
   <signature>V GC 294/19</signature>
   <date>2019-10-07 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2020-09-21 22:00:04.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15201515</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Bartosz Łopalewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Bartosz Łopalewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odszkodowanie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 212; art. 3; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 361; art. 436; art. 805)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 436 k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sąd. Elżbieta Fałowska</recorder>
   <thesis>Odpowiedzialność za koszty najmu pojazdu zastępczego, będąc elementem reżimu odpowiedzialności za szkody komunikacyjne (art. 436 k.c. w zw. z art. 805 k.c.), nie zakłada przerzucenia ciężaru dowodu zaistnienia i wysokości szkody na pozwanego. To powód winien wykazać, że wydatek poczyniony przez poszkodowaną odpowiadał warunkom rynkom. Tylko bowiem wówczas możliwe byłoby wyrażenie przez Sąd oceny, że poczyniony wydatek pozostaje w normalnym związku przyczynowym ze zdarzeniem szkodzącym, a przez to stanowi szkodę w rozumieniu prawa cywilnego (art. 361 k.c.).</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Bogumiła Janor</reviser>
   <publisher>Bogumiła Janor</publisher>
   <dateOfPublication>2020-09-21 22:00:04.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2020-09-21 12:26:13.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>