<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152015150002527_V_GC_000731_2018_Uz_2019-01-16_001">
   <signature>V GC 731/18</signature>
   <date>2019-01-16 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2019-03-25 18:09:57.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15201515</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Bartosz Łopalewski</chairman>
   <judges>
      <judge>Bartosz Łopalewski</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Odszkodowanie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 384; art. 384 § 4; art. 385(4); art. 385(4) § 2; art. 484; art. 484 § 2; art. 68(1); art. 68(2); art. 69)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 29 Konwencji CMR</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>sekr. sąd. Elżbieta Fałowska</recorder>
   <thesis>Przepis art. 26 ust. 2 Konwencji CMR stanowi o odszkodowaniu „równym dodatkowej szkodzie, która została udowodniona”. Przepis art. 29 Konwencji CMR stanowi natomiast ogólnie o wyłączeniu korzystania przez przewoźnika z postanowień, które wyłączają lub ograniczają jego odpowiedzialność. Innymi słowy, w przypadku winy kwalifikowanej przewoźnika nie może się on powoływać w żadnym zakresie na przepisy Konwencji, które ograniczają jego odpowiedzialność, natomiast w przypadku deklaracji specjalnego interesu, odpowiedzialność przewoźnika limitowana jest wysokością rzeczywistej szkody. </thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Bogumiła Janor</reviser>
   <publisher>Bogumiła Janor</publisher>
   <dateOfPublication>2019-03-25 18:09:57.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-03-25 11:20:47.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>