<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152015250000503_I_C_000257_2019_Uz_2020-01-29_001">
   <signature>I C 257/19</signature>
   <date>2020-01-29 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2021-12-28 19:00:06.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15201525</courtId>
   <departmentId>503</departmentId>
   <type>SENTENCE</type>
   <chairman>Asesor sądowy Jerzy Wróbel</chairman>
   <judges>
      <judge>Asesor sądowy Jerzy Wróbel</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 355; art. 355 § 1; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 344; art. 344 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Asystent sędziego Paweł Radźko</recorder>
   <thesis>Samo zniszczenie, uszkodzenie rzeczy, dokonane jednorazowo oraz jedynie w celu wyrządzenia szkody nie jest naruszeniem posiadania, jeżeli nie wiąże się z ingerencją we władztwo nad rzeczą oraz brak jest dowodów na możliwość powtórzenia się tego zdarzenia. Jeżeli pozwany miałby nie korzystać z działki, a jedynie dla złośliwości rzecz będącą w posiadaniu powódki uszkodzić (do tego sprowadza się wylanie środka chwastobójczego) to właściwym środkiem ochrony byłoby roszczenie odszkodowawcze a nie posesoryjne.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Anna Długosz</reviser>
   <publisher>Anna Długosz</publisher>
   <dateOfPublication>2021-12-28 19:00:06.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2021-12-28 11:52:26.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>