<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152020150002527_V_GC_000116_2025_Uz_2025-06-18_002">
   <signature>V GC 116/25</signature>
   <date>2025-06-18 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2025-09-02 19:30:12.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15202015</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Agnieszka Płaczek</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Agnieszka Płaczek</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Szkoda</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 245; art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 3)</reference>
      <reference>Konwencja z dnia 19 maja 1956 r. o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) i protokół podpisania (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238 - )</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 17 ust. 1 i 2 Konwencji CMR</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Patrycja Sacha</recorder>
   <thesis>Zgodnie z art. 17 ust. 1 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada za całkowite lub częściowe zaginięcie towaru lub za jego uszkodzenie, które nastąpi w czasie między przyjęciem towaru a jego wydaniem, jak również za opóźnienie dostawy. 
Konwencja nie reguluje w sposób odrębny kwestii dotyczącej zamiany ładunków w trakcie przeprowadzanego rozładunku, co miało miejsce w niniejszej sprawie.
W przypadku, gdy dochodzi do wydania niewłaściwej przesyłki, zamiany ładunków, należy uznać, że mają zastosowanie przepisy dotyczące zaginięcia towaru. W analizowanej sprawie chodziło o błędne rozładowanie towaru, co zdaniem powoda uzasadniało odpowiedzialność przewoźnika czyli strony pozwanej.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Elżbieta Kwiek</reviser>
   <publisher>Ewa Micek</publisher>
   <dateOfPublication>2025-09-02 19:30:12.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2025-09-02 10:34:51.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>