<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152020150002527_V_GC_000201_2022_Uz_2022-12-15_002">
   <signature>V GC 201/22</signature>
   <date>2022-12-15 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2023-02-17 18:00:03.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15202015</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>sędzia Michał Bień</chairman>
   <judges>
      <judge>sędzia Michał Bień</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Szkoda majątkowa</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 - art. 12 c; art. 12 c ust. 1; art. 12 c ust. 1 pkt. 1; art. 29; art. 29 ust. 1; art. 3; art. 30; art. 40; art. 43; art. 43 ust. 1; pkt. 2; pkt. 2 lit. a; pkt. 3 a; ust. 1; ust. 1 b)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 109; art. 13; art. 130(4); art. 18; art. 227; art. 229; art. 230; art. 232; art. 233; art. 235(2); art. 243(1); art. 245; art. 253; art. 299; art. 300; art. 309; art. 98; art. 99; pkt. 2; § 1; § 2; § 3; § 5)</reference>
      <reference>Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. z 2003 r. Nr 47, poz. 401 - ust. 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 22; art. 359; art. 361; art. 363; art. 416; art. 417; art. 429; art. 43; art. 430; art. 435; art. 435 pkt. 1; art. 455; art. 481; art. 481 § 2; art. 6; § 1; § 2; § 2(4))</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 435. § 1. k.c. oraz art. 361. k.c. w zw. z art. 363. k.c. oraz art. 6. k.c. i art. 232. k.p.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>Karolina Krawczyk</recorder>
   <thesis>„identyfikacja danej osoby nie jest konieczną przesłanką ustalenia okoliczności egzoneracyjnej w postaci wyłącznej winy osoby trzeciej, jeżeli istnieją in casu dostatecznie mocne podstawy dla przyjęcia domniemania faktycznego, że szkoda została wyrządzona zawinionym zachowaniem się osoby &quot;z zewnątrz&quot;, za którą prowadzący przedsiębiorstwo nie ponosi odpowiedzialności. Pogląd ten koresponduje z koncepcją winy anonimowej sprawcy, przyjętą na tle innych przepisów, w szczególności art. 416 i 417”</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Elżbieta Kwiek</reviser>
   <publisher>Ewa Micek</publisher>
   <dateOfPublication>2023-02-17 18:00:03.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2023-02-17 13:15:50.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>