<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152020150002527_V_GC_000526_2015_Uz_2016-01-28_001">
   <signature>V GC 526/15</signature>
   <date>2015-11-26 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-02-29 17:55:48.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15202015</courtId>
   <departmentId>2527</departmentId>
   <type>SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>SSR Michał Bień</chairman>
   <judges>
      <judge>SSR Michał Bień</judge>
   </judges>
   <themePhrases>
      <themePhrase>Przedawnienie</themePhrase>
   </themePhrases>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 108; art. 109; art. 13; art. 19; art. 19 ust. 2; art. 227; art. 230; art. 233; art. 245; art. 299; art. 481; art. 481 § 2; art. 86; art. 87; art. 88; art. 89; art. 90; art. 91; art. 92; art. 93; art. 94; art. 95; art. 96; art. 97; art. 98; art. 99; § 1; § 3)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 117; art. 117 § 2; art. 118; art. 120; art. 359; art. 471; art. 476; art. 477; art. 481; art. 535; art. 554; art. 6; art. 61; art. 740; art. 750; § 1; § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases>
      <legalBasis>art. 535. § 1. k.c. oraz art. 477. § 1. k.c. i art. 476. k.c. w zw. z art. 471. k.c. oraz art. 554. k.c. w zw. z art. 117. k.c.</legalBasis>
   </legalBases>
   <recorder>stażysta Edyta Raś</recorder>
   <thesis>Podniesienie zarzutu przedawnienia roszczenia nie powodowało takiego samego skutku jak podniesienie zarzutu potrącenia wierzytelności dłużnika z wierzytelnością powoda. Efektem zarzutu przedawnienia roszczenia było bowiem przekształcenie zobowiązania materialnoprawnego w zobowiązanie naturalne zaś podniesienie zarzutu potrącenia pociągało za sobą skutek 
w postaci wygaśnięcia wierzytelności, z którą potrącona została inna wierzytelność. O ile zatem zarzut przedawnienia powodował przekształcenie zobowiązania w takie, którego przymusowego wykonania wierzyciel nie mógł już dochodzić, to oświadczenie o potrąceniu powodowało skutek bardziej doniosły bo prowadziło do całkowitego unicestwienia wierzytelności, w stosunku do której przeciwstawiona została wierzytelność przedstawiona do potrącenia. Z tego też względu a także zważywszy na brzmienie art. 117. § 2. k.c., który wymagał złożenia odpowiedniego oświadczenia o uchyleniu się od obowiązku zaspokojenia roszczenia uznać należało, że wystarczające pozostawało podniesienie tego zarzutu przed sądem przez umocowanego pełnomocnika pozwanego w piśmie procesowym wobec pełnomocnika strony powodowej uprawnionego do reprezentowania strony powodowej przed sądami w sprawie o zapłatę.
</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Elżbieta Kwiek</reviser>
   <publisher>Ewa Micek</publisher>
   <dateOfPublication>2016-02-29 17:55:48.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-12-06 11:24:16.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>