<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152505000001003_II_Cz_000616_2017_Uz_2017-10-09_001">
   <signature>II Cz 616/17</signature>
   <date>2017-10-09 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2017-10-13 22:05:29.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15250500</courtId>
   <departmentId>1003</departmentId>
   <type>DECISION, REASON</type>
   <chairman>Wojciech Vogt</chairman>
   <judges>
      <judge>Wojciech Vogt</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 187; art. 187 § 1; art. 385; art. 397; art. 397 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder></recorder>
   <thesis>	Każde powództwo składa się z dwóch istotnych elementów: żądania i jego uzasadnienia. Okoliczności faktyczne uzasadniające żądanie, to właśnie podstawa faktyczna powództwa.  
W nauce prawa procesowego cywilnego istnieją dwie teorie  dotyczące podstawy powództwa : indywidualizacji  i substancjonowania. Bardziej przekonywująca jest ta ostatnia, która uważa, że okoliczności faktyczne uzasadniające żądanie, to ogół okoliczności faktycznych  potrzebnych do uzasadnienia powództwa pod względem prawnym , a więc zdarzeń, które wyczerpują znamiona  normy prawnej,   na której opiera się roszczenie.  Przytoczenie tych okoliczności jest warunkiem formalnym pozwu. Czy zaś uzasadnienie takie jest prawdziwe, to stanowi  przesłankę  korzystnego dla powoda wyroku, a nie formalne wymaganie prawne. 
Powód mimo wezwania  nie przytoczył okoliczności faktycznych  uzasadniających żądanie. Sąd więc miał podstawy aby zwrócić pozew. 


</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Grażyna Żółtek</reviser>
   <publisher>Grażyna Żółtek</publisher>
   <dateOfPublication>2017-10-13 22:05:29.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-10-13 14:31:17.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>