V Kz 159/14 2014-02-28 01:00:00.0 CET 2014-03-12 19:15:02.0 CET 15251000 2506 DECISION, REASON sędzia Wojciech Janicki Piotr Augustyniak Krystyna Pisarska sędzia Wojciech Janicki Koszty Procesu Powaga Rzeczy Osądzonej Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 - § 14; § 14 ust. 1; § 14 ust. 1 pkt. 3; § 16) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 - art. 177; art. 177 § 1; art. 177 § 2) Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 - art. 437; art. 437 § 1; art. 616; art. 616 § 1; art. 616 § 2; art. 624; art. 624 § 1; art. 626; art. 626 § 2; art. 627; dział 14; § 2) art. 626 § 2 k.p.k. staż. Dorota Lerka Wyjątek od zasady niepodważalności prawomocnych decyzji procesowych przewiduje między innymi art. 626 k.p.k. W jego § 2 określono, kiedy sąd może wydać niejako „uzupełniające" rozstrzygnięcie po prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie – w przedmiocie kosztów procesu (kto, w jakiej części i zakresie je ponosi), jeśli nie zawiera go prawomocne orzeczenie, jak również gdy zachodzi konieczność dodatkowego ustalenia ich wysokości. Przez nie zamieszczenie w prawomocnym orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach procesu należy rozumieć nie tylko sytuację, gdy sąd w ogóle nie rozstrzygnął w nim o kosztach procesu, ale również sytuację, gdy wprawdzie zawarł w nim rozstrzygnięcie w tym przedmiocie, ale ograniczone tylko do samych kosztów sądowych, z pominięciem składających się na koszty procesu uzasadnionych wydatków stron z tytułu ustanowienia jednego obrońcy lub pełnomocnika w sprawie, zarówno w wypadku złożenia przez stronę wniosku o ich zasądzenie na jej rzecz przed wydaniem co do meritum orzeczenia kończącego postępowanie, jak też złożenia wniosku już po wydaniu tego orzeczenia. Korygowanie braków w każdej z przywołanych tu postaci występujących w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie, a więc przy w ogóle braku w nim rozstrzygnięcia o kosztach procesu (w przedmiocie kosztów sądowych oraz uzasadnionych wydatkach stron – art. 616 § 1 k.p.k.) lub zawarcia takowego rozstrzygnięcia, ale tylko w części obejmującej wyłącznie koszty sądowe (art. 616 § 2 k.p.k.) – jest dopuszczalne w oparciu o art. 626 § 2 k.p.k., dający sądowi podstawę do wydania orzeczenia „uzupełniającego”. Natomiast przez »zachodzącą konieczność dodatkowego ustalenia wysokości kosztów‹‹, jako kolejnej z podstaw wymienionych w art. 626 § 2 k.p.k. – dopuszczających korygowanie orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, należy rozumieć sytuację, gdy chodzi o tę część nierozstrzygniętych kosztów, które nie były znane sądowi w dacie orzekania, to jest powstały lub których wysokość stała się znana dopiero po wydaniu orzeczenia. W takim wypadku rozstrzygnięcie „uzupełniające” powinno odpowiadać zasadzie, kto, w jakiej części i zakresie je ponosi, określonym w rozstrzygnięciu o kosztach zawartym w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Przeto konstatacja ta nie będzie dotyczyć takiej sytuacji, gdy sąd w rozstrzygnięciu o kosztach sądowych zawartym we wcześniejszym orzeczeniu w części pominął lub błędnie wyliczył ich składniki, wówczas bowiem rozstrzygnięcie to może być korygowane na skutek wniesienia zwykłego środka zaskarżenia, a nie w oparciu o podstawę określoną w art. 626 § 2 k.p.k. Sylwia Majchrzycka Sylwia Majchrzycka 2014-03-12 19:15:02.0 CET 2026-10-23 09:00:24.0 CEST