<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152510100003927_XIII_GC_000183_2016_Uz_2016-11-07_001">
   <signature>XIII GC 183/16</signature>
   <date>2016-11-07 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2017-11-17 21:05:29.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15251010</courtId>
   <departmentId>3927</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Piotr Chańko</chairman>
   <judges>
      <judge>Piotr Chańko</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 359; art. 359 § 1; art. 359 § 2; art. 481; art. 481 § 1; art. 481 § 2)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>stażysta Izabela Ćwiklińska</recorder>
   <thesis>Praktyka pozwanej, by powierzać zlecenie przewozu w formie ustnej, a następnie kwestionować treść zlecenia z powołaniem na postanowienia zawarte w tym zleceniu nie może znaleźć uznania w oczach Sądu. W prawie cywilnym immanentna jest zasada, że nikt nie może czerpać korzyści z własnej niegodziwości.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Sylwia Zdziebkowska</reviser>
   <publisher>Jacek Fornalczyk</publisher>
   <dateOfPublication>2017-11-17 21:05:29.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-17 15:30:50.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>