<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152510100003927_XIII_GC_000218_2016_Uz_2017-01-23_002">
   <signature>XIII GC 218/16</signature>
   <date>2016-12-28 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2017-12-04 21:05:27.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15251010</courtId>
   <departmentId>3927</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Piotr Chańko</chairman>
   <judges>
      <judge>Piotr Chańko</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 245; art. 98)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 118; art. 354; art. 354 § 2; art. 415; art. 416; art. 442(1); art. 450; art. 461; art. 461 § 1; art. 5; art. 917)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>stażysta Izabela Ćwiklińska</recorder>
   <thesis>Przemilczenie faktów istotnych i wyzyskanie niewiedzy drugiej strony co do stanu faktycznego (reservatio mentalis) stanowiło nadużycie prawa podmiotowego. Takie działanie powoda nie stanowiło wykonywania prawa podmiotowego i nie zasługiwało na udzielenie mu ochrony prawnej.</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Sylwia Zdziebkowska</reviser>
   <publisher>Jacek Fornalczyk</publisher>
   <dateOfPublication>2017-12-04 21:05:27.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2017-11-30 16:07:09.0 CET</dateOfLastUpdate>
</judgement>