<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152510100003927_XIII_GC_001454_2015_Uz_2016-02-03_001">
   <signature>XIII GC 1454/15</signature>
   <date>2016-02-03 01:00:00.0 CET</date>
   <publicationDate>2016-02-10 18:15:29.0 CET</publicationDate>
   <courtId>15251010</courtId>
   <departmentId>3927</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Piotr Chańko</chairman>
   <judges>
      <judge>Piotr Chańko</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 27 października 1933 r. - Kodeks zobowiązań (Dz. U. z 1933 r. Nr 82, poz. 598 - art. 512)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 98 § 1; art. 98 § 2; art. 98 § 3; art. 98 § 4)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 61; art. 61 § 1; art. 746; art. 746 § 1; art. 746 § 3; art. 750)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>Małgorzata Denys</recorder>
   <thesis>Stosunek zlecenia opiera się na głównym filarze jakim jest zaufanie. Dlatego nie jest pożądanym przez porządek prawny, aby dający zlecenie znosił działania nieskuteczne lub sprzeczne z jego interesami (choćby rozumianymi subiektywnie) przez oznaczony czas trwania umowy, chociaż utracił zaufanie do przyjmującego zlecenie. Stałość, jako cecha zobowiązania terminowego musi ustąpić wobec utraty zaufania między stronami stosunku zlecenia. (strona 5)</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Sylwia Zdziebkowska</reviser>
   <publisher>Sylwia Zdziebkowska</publisher>
   <dateOfPublication>2016-02-10 18:15:29.0 CET</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2016-04-28 02:26:20.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>