<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<judgement id="152510100003927_XIII_GC_003329_2017_Uz_2018-07-10_001">
   <signature>XIII GC 3329/17</signature>
   <date>2018-05-16 02:00:00.0 CEST</date>
   <publicationDate>2019-05-23 13:21:49.0 CEST</publicationDate>
   <courtId>15251010</courtId>
   <departmentId>3927</departmentId>
   <type>REGULATION, SENTENCE, REASON</type>
   <chairman>Piotr Chańko</chairman>
   <judges>
      <judge>Piotr Chańko</judge>
   </judges>
   <themePhrases/>
   <references>
      <reference>Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 98; art. 98 § 1)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2004 r. Nr 171, poz. 1800 - art. 56)</reference>
      <reference>Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 471; art. 481; art. 481 § 1)</reference>
   </references>
   <legalBases/>
   <recorder>stażysta Daniela Życka</recorder>
   <thesis>Kara umowna przy tym została skorelowana z trwaniem umowy i miała wzmacniać postanowienia umowne (co pozostaje jej zasadniczym celem), aby zapewnić jej trwanie do końca okresu na jaki uległa przedłużeniu. W konsekwencji, kara umowna była ściśle powiązana z oświadczeniem o rozwiązaniu umowy przez pozwanego. Dopuszczalność zastrzeżenia kary umownej na wypadek rozwiązania umowy z przyczyn niezawinionych przez powoda nie budzi zaś żadnych wątpliwości</thesis>
   <decision></decision>
   <reviser>Sylwia Zdziebkowska</reviser>
   <publisher>Jacek Fornalczyk</publisher>
   <dateOfPublication>2019-05-23 13:21:49.0 CEST</dateOfPublication>
   <dateOfLastUpdate>2019-04-16 16:07:03.0 CEST</dateOfLastUpdate>
</judgement>