I C 490/19 2019-11-25 01:00:00.0 CET 2020-01-21 18:10:06.0 CET 15252500 503 SENTENCE, REASON sędzia Łukasz Wilkowski sędzia Łukasz Wilkowski Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o pośrednictwie ubezpieczeniowym (Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1154 - art. 11; art. 11 ust. 2) Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 - art. 100; art. 100 zd. 1; art. 107) Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 - art. 11; art. 11 ust. 2; art. 355; art. 355 § 1; art. 355 § 2; art. 415; art. 476; art. 481; art. 481 § 1; art. 481 § 2) st. sekr sąd. Justyna Wieteska Zgodnie z art 11 ust 2 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o pośrednictwie ubezpieczeniowym, która obowiązywała do dnia 1 października 2018 roku agent ubezpieczeniowy wykonujący czynności agencyjne na rzecz więcej niż jednego zakładu ubezpieczeń w zakresie tego samego działu ubezpieczeń, zgodnie z załącznikiem do ustawy o działalności ubezpieczeniowej, odpowiada za szkody powstałe z tytułu wykonywania tych czynności wyrządzone klientowi, ubezpieczającemu, ubezpieczonemu lub osobie uprawnionej z umowy ubezpieczenia. W tym zatem przypadku jest to odpowiedzialność deliktowa oparta o ogólne zasady wyrażone w art 415 k.c. A zatem przesłankami jego odpowiedzialności są a) powstanie szkody, b) wina agenta, c) związek przyczynowy pomiędzy zaistniałą szkodą a czynnościami agencyjnymi, z których wynikła powstała szkoda. Dominika Bartosińska Dominika Bartosińska 2020-01-21 18:10:06.0 CET 2020-02-28 13:30:54.0 CET